30 / 8 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 157 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسات قبل درباره لزوم مباشرت لااقل در چهار ماه سخن گفته شد ، بحث به اينجا رسيد كه آيا اين حكم در تمتع هم جارى است ، در اين جلسه در ادله ثبوت حكم در متعه بويژه در صحيح صفوان بن يحيى مناقشه شد و به تناسب به تفصيل به بحث نقش قدر متقين در اطلاق و تأثير آن در ايجاد اجمال الفاظ سخن گفته و نيز درباره بحث انصراف و اقسام آن و ملاك آن توضيحى خواهيم آورد . در ادامه درباره حكم لزوم مباشرت در سفر بحث كرده ، معانى محتمل درباره « عنده » را در صحيح صفوان ذكر كرده با عنايت به قاعده نفى حرج و نفى ضرر شرطيت حضر را در لزوم انكار كرده و در غير مواردى كه متعارفاً نزديكى صورت نمىگيرد همچون جائى كه دختر در خانه پدر خود مىباشد لزوم مباشرت را اثبات مىكنيم . در ادامه جواز ترك وطى را در سفر واجب بيان نموده و اين كه مسأله از باب تزاحم نيست و نبايد اهم و مهم را ملاك قرار دهد ، بلكه از باب ورود بوده پرداخته فرق اين دو باب را روشن خواهيم ساخت . * * * الف ) : بررسى حكم لزوم مباشرت در عقد ازدواج موقّت 1 ) تقويت دليل لزوم در متعه لزوم مباشرت در چهار ماه در عقد دائم عمدة بر سه دليل استوار بود ، دليل اول : صحيح صفوان بن يحيى . دليل دوم : قاعده نفى حرج و نفى ضرر . دليل سوم : ثبوت حكم ايلاء زيرا ايلاء بالاجماع در متعه ثابت نيست . دليل سوم در متعه جارى نيست ولى اطلاق دو دليل ديگر متعه را هم شامل مىگردد .