25 / 8 / 1378 سه‌شنبه درس شمارهء ( 154 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : بحث پيرامون عدم جواز ترك وطى زوجه بيش از چهار ماه بود ، پيشتر اجماعِ مطرح شده در مسأله را مورد بررسى قرار داده ، وجود آن را صرفاً منكر شديم . در جلسهء پيش نيز مبناى مرحوم آقاى خوئى را دربارهء اجماع مدركى نقل كرده ، آن را مخدوش دانستيم و عرض كرديم كه حجيّت اجماع ، چه مدركى و چه غير مدركى به مناط احراز اتصال به زمان معصوم است . سپس اين مبنا را كه « نفس ندرت را منشأ انصراف به فرد متعارف بدانيم » مورد نقد و بررسى قرار داده ، به اين نتيجه رسيديم كه : در صورت اطلاق موضوع حكم ، چنانچه تناسبات حكم و موضوع ، فارق بين افراد متعارف و نادر باشد ، در اين صورت ، ندرت به ضميمه اقتضاى تناسب حكم و موضوع مىتواند منشأ انصراف باشد . در اين جلسه ابتدا مطالبى را از رسالهء احكام النساء مرحوم شيخ مفيد در تأييد نفى وجود اجماع نقل كرده ، آنگاه به بحث پيرامون ادلهء ديگرى كه جهت اثبات حكم عدم جواز ترك وطى زوجه بيش از چهار ماه توسط مرحوم صاحب جواهر مطرح شده ، مىپردازيم و خدشهء مرحوم آقاى خوئى را در اين باره مورد نقد و بررسى قرار مىدهيم . سپس با تحقيقى دربارهء مستند چهار ماه در مسألهء مورد بحث ، به بررسى عمده‌ترين دليل اثبات حكم ، يعنى روايات خواهيم پرداخت . * * * الف ) : بررسى فرمايش مرحوم شيخ مفيد « ره » 1 ) نقل عبارت رسالهء احكام النساء :