السيد موسى الشبيري الزنجاني
1514
كتاب النكاح ( فارسى )
ذكر كرده و در كنار اين موارد ، مرسلهء يعقوب بن يزيد در محل بحث ما را كه دلالت بر حرمت ابد در دخول به صغيره مىكند ، ذكر مىكند ، نقل روايت بر طبق عنوان باب در كافى ، دليل بر فتواى كلينى به مضمون آن مىباشد بويژه در اين روايت به قرينه سياق و ذكر سائر موارد تحريم ابد . به مفيد ( 336 413 ) كه بيشتر از رجال قرن چهارم بوده و اوائل قرن پنجم را هم درك كرده اين قول نسبت داده شده كه درباره آن پس از اين بحث خواهيم كرد . * قرن پنجم : شيخ طوسى ( 385 460 ) در تهذيب و استبصار و نهاية « 1 » و ابن برّاج در مهذّب « 2 » در باره فتواى وى در جواهر الفقه پس از اين سخن خواهيم گفت . * قرن ششم : ابن حمزه در وسيله « 3 » ابن ادريس ( م 598 ) در سرائر « 4 » * قرن هفتم : محقق حلّى ( 602 676 ) در شرائع و مختصر نافع و نكت نهايه « 5 » ، و شاگرد وى فاضل آبى در كشف الرموز « 6 » و پسر عموى او يحيى بن سعيد ( 601 489 ) در جامع « 7 » ، درباره نزهة الناظر پس از اين بحث خواهيم كرد . * قرن هشتم : علامه حلّى ( 648 726 ) كه در اواخر قرن هفتم هم دانشمند مهمى بوده ولى شخصيت مهمترش مربوط به اين قرن است در قواعد و تحرير و تبصره و ارشاد و تلخيص المرام « 8 » ، البته برخى كتب ديگر وى همچون تذكره و منتهى ناقص مانده و كتاب النكاح را در بر ندارد .
--> ( 1 ) تهذيب 7 : 311 ، استبصار 4 : 294 ، نهاية 2 : 292 ، 352 ( ينابيع 18 : 99 . ) ( 2 ) مهذب 2 : 222 ( ينابيع 18 : 181 . ) ( 3 ) وسيله : 292 ( ينابيع 18 : 293 . ) ( 4 ) سرائر 2 : 530 ، 604 ( ينابيع 18 : 365 . ) ( 5 ) شرائع : 270 ( ينابيع 19 : 469 ، 519 ، 529 ) ، نافع : 172 ، نكت نهاية 2 : 292 . ( 6 ) كشف الرموز 2 : 108 . ( 7 ) جامع : 428 ( ينابيع : 552 . ) ( 8 ) قواعد 3 : 33 ، 50 ، 682 ( ينابيع 19 : 606 و 620 و 662 و 666 ) ، تحرير 2 : 14 ، تبصره : 136 ( ينابيع 38 : 422 ) ارشاد 2 : 5 ( ينابيع 38 : 434 ، تلخيص المرام ( ينابيع 38 : 466 )