10 / 7 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 126 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : بحث ما در آيات مورد استناد مجوّزين و محرّمين وطى در دبر بود . در اين جلسه به بررسى روايات مربوطه مىپردازيم و چون در اين روايات اشاراتى به آيات قرآن شده است ، ضمن آن ، بحث در مورد آيات را تكميل مىنماييم . * * * بررسى روايات در جواز يا عدم جواز وطى در دبر الف ) صحيحهء صفوان « 1 » : « يقول قلت للرضا عليه السلام ان رجلًا من مواليك امرنى ان اسألك عن مسألة و فهابك استحيا منك أن يسألك عنها . قال : و ما هى ؟ قال : قلت : الرجل يأتى امرأته فى دبرها ؟ قال : نعم ، ذلك له . قلت : و أنت تفعل ذلك ؟ قال : لا ، انا لا نفعل ذلك » . 1 ) بررسى دلالت روايت دلالت صحيحهء فوق بر جواز روشن است . فقط كسانى خواسته‌اند از ذيل روايت ( انا لا نفعل ذلك ) استفادهء كراهت نمايند . مشابه اين صحيحه روايت ديگرى نيز هست كه در كتب روايى مثل جامع الاحاديث ذكر نشده ولى فاضل مقداد در تنقيح آن را آورده است كه به دليل استفادهء كراهت از آن ، به نقل آن مىپردازيم :

--> ( 1 ) گاهى از اين روايت به صحيحهء على بن حكم تعبير شده است كه تعبير درستى نيست و خلاف اصطلاح است زيرا على بن حكم راوى از صفوان است . ( وسائل الشيعة - باب 73 از ابواب مقدمات نكاح - حديث اول )