2 ) مىتوان گفت در « فَأْتُوهُنَّ » ترغيب به مباشرت نيز هست يعنى بعد از اغتسال ديگر آثار حيض برداشته شده و به حالت قبل الحيض برمىگردد كه مباشرت مستحب بود . همانند ( إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا ) كه يعنى حكم صيد به همان حالت قبل از احرام برمىگردد و هر حكمى كه قبلًا داشت ، بعد از خروج از احرام به همان حكم برمىگردد . 3 ) مراد از « حَتَّى يَطْهُرْنَ » از حدث حيض باشد كه به وسيلهء اغتسال اين طهارت حاصل مىشود ، البته اين احتمال بعيد است . استدلال مجوزين به آيه شريفه مجوزين به دو فقرهء آيه تمسك كرده‌اند : 1 - ( فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ ) به اين تقريب كه محيض يا به معناى مصدرى است و يا اسم مكان . و اگر در آيه شريفه مراد از محيض معناى مصدرى باشد بايد تقدير زمان بشود و الا اينكه بفرمايد از زنان اجتناب كنيد ، در خونريزى صحيح نيست . ولى اگر معناى مكانى مراد باشد تقدير لازم نيست و محقق در معتبر و صاحب مدارك در مدارك و نهاية المرام عدم تقدير را ترجيح داده‌اند . چون تقدير خلاف اصل است . پس آيه مىفرمايد : از زنان در محلّ حيض اجتناب كنيد . مفهومش اين است كه اجتناب از غير قُبل در حال حيض لازم نيست . و اگر در حال حيض نهى نباشد بالاولوية و بالاجماع در غير حال حيض نهى نيست و جايز است . 2 - ( فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ ) به اين تقريب كه « أَنَّى » در مكان استعمال شده و مراد « هركجا » است كه شامل دبر نيز مىشود . بر اين استدلال مرحوم آقاى حكيم اشكال كرده‌اند كه « أنّى » به معناى مكان الفعل است نه موضع الاتيان من المرأة و در روايات هم داريم : « و لو على السرج » و خلاصه ظرف براى فعل است نه ظرف متعلق فعل .