4 ) ادعاى استماع تحريم از حضرت حجت عليه السلام يك مطلبى كه فى الجمله قابل اهميت است عبارتى است كه در كشف الرموز آمده كه شخص فاضل و شريفى قائل به حرمت بود و ادعا مىكرد اين مطلب را از كسى شنيده است كه قول او حجّت مىباشد . اما از اين حيث كه ناقل اين ادعا يعنى صاحب كشف الرموز خود بر خلاف اين نقل ، قائل به جواز شده و اعتماد به اين نقل نداشته است و از كلام آن شخص هم تعبير به « ادعا » كرده پس اين حرف هم چندان اعتبار نداشته و قابل اعتماد نيست . ب ) بيان استدلالات مجوّزين و مانعين : قبل از اينكه وارد ادلهء طرفين شويم ، ذكر يك نكته لازم است و آن اينكه : اگر ما نتوانستيم بين روايات مجوزه و مانعه جمع كنيم و كار به تعارض روايات كشيد قطعاً ترجيح با روايات مجوزه است ؛ زيرا هم شهرت اماميه بر آن قائم است و هم مخالفت عامه محرز و ثابت مىباشد . البته بايد به صورت مفصل ادله را بررسى كرد تا ارزش هر يك از جهت سند و دلالت كاملًا معلوم شود و در صورت امكان بتوان جمع عرفى ما بين آنها نمود . 1 ) استدلال به آيهء شريفه ( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ . . . ) فريقين به اين آيه تمسك كرده‌اند و ما براى آنكه كاملًا مراد از آيه معلوم شود ، مقدارى از مباحث تفسيرى آيه را نيز مورد بحث قرار مىدهيم . آيه چنين است : ( وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى يَطْهُرْنَ فَإِذا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ * نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ) « 1 »

--> ( 1 ) بقره آيهء 222 و 223 .