روايت باشد ، و هم مىتواند بدين جهت باشد كه عبد الله بن أبى يعفور خود اين قطعه را براى حماد نقل كرده است ، چون اين قطعه مستقل از قطعه اول است ، و ضرورتى ندارد كه راوى تمام سؤال و جوابها را براى همه نقل كند ، پس عدم اشتمال روايت حماد از ابن أبى يعفور بر قطعه دوم خبر ، مشكلى در حكم به اتحاد ايجاد نمىكند ، بهر حال در نقل حماد ، همان سؤال ابن أبى يعفور با همان الفاظ از امام عليه السلام صورت گرفته و امام ( ع ) در پاسخ تنها فرموده‌اند : « لا بأس به » . نقل سوم : مرسله ابن أبى يعفور است كه عيّاشى نقل كرده است . نقل چهارم : مرفوعه ابن أبى يعفور است كه متن سؤال هر دو : « عن اتيان النساء فى اعجازهن » مىباشد كه در نقل چهارم اين جمله اضافه شده : « و ما احب أن تفعل » بهر حال ظاهراً تمام اين نقلها در اصل يكى بوده ، زيرا بسيار مستبعد است كه اين سؤال چند بار از امام تكرار شده باشد « 1 » ، و تفاوتها از نقل به معنا صورت گرفته است . ان قلت : اگر اصل اين نقلها ، يك روايت باشد ، نسبت به قيد « اذا رضيت » دوران امر بين زياده و نقضيه است و اصل ثابت عقلايى اين است كه مطابق نقل زائد ، حكم مىكنند و نقل ناقص را كنار مىگذارند . قلت : چنين اصل ثابت عقلائى كه « الاصل عدم الزيادة » صحيح نيست و در جلسات آينده توضيح خواهيم داد . پس اطمينان به وجود قيد « اذا رضيت » نيست تا شاهد جمع باشد . « * و السلام * »

--> ( 1 ) ( توضيح بيشتر ) بويژه در اين سؤال كه احياناً با خجالت بايد پرسيده شود ، چنانچه در صحيحه صفوان ديديم كه برخى از اصحاب از پرسش اين سؤال حيا و شرم داشته است ، در اينجا تكرار سؤال بعيدتر مىگردد .