28 / 6 / 1378 يكشنبه درس شمارهء ( 117 ) كتاب النكاح / سال اول بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسهء قبل دربارهء اين مسأله كه اگر شك كنيم طرف مقابل محرم يا مماثل است يا خير ؟ سه وجه ذكر كرديم كه اجتناب از مورد مشكوك را ثابت مىكرد ، در اين جلسه ضمن ذكر وجه چهارم ( استصحاب عدم ازلى ) ناتمامى تمام اين وجوه را اثبات مىكنيم و در ادامه به بررسى صورت شك در زوجيت و عدم زوجيت طرف مقابل پرداخته صور مختلف اين مسأله و حكم هر صورت را بيان مىكنيم ، در ادامه به بررسى حكم شك در محارم سببى مىپردازيم ، استفاده حكم تمام طوائف محارم سببى را از آيه غضّ و نيز نحوهء جريان استصحاب را در اين طوائف توضيح مىدهيم . * * * الف ) : بررسى وجوه چهارگانه براى لزوم اجتناب در موارد مشتبه 1 ) نقل وجوه چهارگانه ( يادآورى و تكميل ) بحث در اين بود كه اگر طرف مقابل انسان مردّد بين محرم نسبى يا نامحرم يا بين مماثل و غير مماثل باشد آيا مىتوان به وى نگاه كرد و تستّر از وى لازم است ؟ در اين گونه موارد چهار وجه بر لزوم اجتناب مىتوان ذكر كرد : وجه اول : تمسك به عام در شبهه مصداقيه كه مرحوم سيد ( به جهت متصل بودن مخصّص ) آن را در اين مسأله جارى نمىداند . وجه دوم : قاعدهء مقتضى و مانع ، چون عامّ مقتضى وجوب تستر و حرمت نظر