در اين سنين به فكر جماع نمىافتند ولى به هر حال قدرت بر جماع به طور غالبى متوقف بر بلوغ نيست تا بتوان آيهء شريفه را بر معناى كنائى بلوغ حمل كرد ، اين حمل بسيار خلاف ظاهر است . 4 ) راه جمع دوم يك راه ديگر اين است كه گفته شود بر طبق آيهء استيذان ، براى نابالغين در غير سه وقت استيذان لازم نيست ، اما عدم وجوب استيذان با عدم وجوب تستّر براى زن در برابر آنها ملازمه ندارد . به بيان ديگر ، آيهء نخست ، استيذان را براى اطفال در غير سه وقت لازم ندانسته ، ولى در عين حال ، آيهء دوم تستّر را براى زنان در برابر اطفالى كه « يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ » واجب دانسته است و منافاتى بين اين دو نيست ، زيرا گاه در هنگام تزاحم اهم و مهم ، به حكم شارع ، مصالح مهم فداى مصالح اهم مىشود . مثلًا برخى از فقهاء مىگويند كه نگاه كردن زنان حتى به مواضعى مانند سر و گردن مردان جايز نيست ، ولى از طرف ديگر ، شارع نفرموده كه مردان هيچ‌گاه از خانه بيرون نروند ، زيرا اين با توجه به نيازهاى زندگى ، ممكن نيست ، بلكه شارع مقدس با كسر و انكسارِ مصالح ، به مرد اجازهء خروج از منزل را داده و زن را نيز از نگاه كردن بر حذر داشته يا امر فرموده كه از منزل بيرون نرود . در اينجا نيز شارع تردد بچه‌هاى نابالغ نزد والدين را منع نفرموده و در غير سه وقت كه مصلحت اهم وجود دارد ، استيذان را لازم ندانسته است ، ولى از سوى ديگر ، زن اگر ببيند كه اطفالى كه مصداق « يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ » هستند ، وارد مىشوند ، مكلف به ستر و تحفّظ است . بنابراين ، بين عدم وجوب استيذان براى اطفال و عدم وجوب تستّر از سوى زن ، ملازمه‌اى وجود ندارد . 5 ) راه جمع سوم راه جمع بهتر اين است كه بگوييم اصلًا موضوع دو آيه متفاوت است و ميان