السيد موسى الشبيري الزنجاني
831
كتاب النكاح ( فارسى )
جمله موارد جواز ابداء زينت دانسته و در نتيجه ، بنابراين آيه ، ابداء در برابر ساير اطفال جايز نمىباشد . اكنون اين سؤال مطرح مىشود كه چگونه در آيهء دوم فقط در برابر از برخى اطفال اجازهء كشف داده شده ، ولى در آيهء اول تفصيلى نيامده و مطلقاً غير بالغين در غير سه وقت مجاز به ورود شدهاند و وجوب تستر براى زنها در برابر مطلق اطفال وجود ندارد . در اينجا چندين راه جمع مطرح شده كه ذيلًا مورد بررسى قرار مىگيرد . 2 ) راه جمع اول يكى از راههاى جمع كه صاحب جواهر ( ره ) پذيرفته و ما نيز قبلًا آن را مىگفتيم ، اين است كه گفته شود مراد از « لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ » قدرت بر وطى مىباشد . به بيان ديگر ، چون بالغ به طور متعارف از چنين ويژگى برخوردار است ، در آيهء شريفه ، اين تعبير كنائى براى بلوغ آمده است . بر اين اساس ، قيد مزبور براى « الطِّفْلِ » قيدى توضيحى است و احترازى نيست . ممكن است سؤال شود كه با توجه به اينكه مفهوم واژهء طفل روشن است ، چرا اين قيد توضيحى آمده است ؟ در پاسخ بايد گفت كه ذكر قيد غالبى در اين گونه موارد نوعاً براى اشاره به حكمت جعل احكام است . مثلًا در آيهء شريفهء « وَ رَبائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ » گفتهاند كه قيد مذكور براى « ربائب » قيد توضيحى و غالبى است و به اين جهت ذكر شده كه به حكمت جعل حكم محرميت ربيبه براى مرد ، نوعى اشعار داشته باشد كه ربائب نيز كه معمولًا در خانهء وى بزرگ مىشوند ، حكم اولاد انسان را دارند . در اينجا نيز تعبير « لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ » به جاى تعابيرى مانند بلوغ و احتلام ، از اين جهت است كه حكمت حكم مزبور يعنى جواز ابداء زينت در برابر اطفال بيان