و دلالت مىكند كه زن بايد خود را از مطلق نگاه شهوانى و غير شهوانى طفل مميز بپوشاند . اين دو صحيحه ، پوشاندن از خصوص نظرهاى عادى و غير شهوانى را واجب نمىداند ، بنابراين ، بر زنان واجب است خود را از نگاه شهوانى پسران مميّز بپوشانند و نسبت به نگاه غير شهوانى آنها وظيفه‌اى ندارند . 3 ) بررسى فرمايش مرحوم آقاى خوئى ( ره ) جمع ايشان بين دو صحيحهء بزنطى و آيهء شريفه ، قابل مناقشه است . چون ايشان مفهوم آيه را مطلق مىدانند و با صحيحهء بزنطى تقييد مىكنند ، ولى به نظر مىرسد كه مفهوم آيه مطلق نيست بلكه از ابتداء مخصوص نظر غير شهوانى است . شاهد آن اين است كه روشن است كه به جز ازواجهنّ و ما ملكت ايمانهنّ ، هيچ‌يك از طوائفى كه در آيهء شريفه استثناء شده‌اند ، نمىتوانند نظر شهوانى بكنند ، پس منطوق آيهء شريفه ، خصوص نظر غير شهوانى را متعرض شده است و مفهوم آن نيز خصوص نظر غير شهوانى است ، پس اولًا ، مفهوم آيه مطلق نيست ، و ثانياً ، اختصاص آيه و لو به قرينهء روايات ، به نظر غير شهوانى صحيح نمىباشد ، چون مستلزم آن است كه فرد قطعى آيه را كه نظر غير شهوانى است ، از تحت آن خارج كنيم . 4 ) جمع دو صحيحهء بزنطى و آيهء شريفهء « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ » توسط استاد مد ظلّه مفهوم « أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى عَوْراتِ النِّساءِ » اين است كه زن حق ندارد زينت‌هاى مخفى خود را به پسر بچهء مميّز نشان بدهد ، زينت‌هاى مخفى مطلق است . صحيحهء بزنطى « رأس » را از اطلاق مفهوم آيهء شريفه خارج مىكند ، در نتيجه ، به مقتضاى صحيحهء بزنطى ، بر زنان لازم نيست كه سر خود را از پسر بچهء مميّز بپوشانند اما به مقتضاى مفهوم آيهء شريفه موظفند ساير زينت‌هاى مخفى خود را بپوشانند . و الله العالم . « * و السلام * »