مانند روشن شدن كفو بودن هنگام ازدواج ، اثبات نسب ضرورت عرفى دارد ، و در اين صورت نيز نگاه كردن جايز است ، چون از روايات جواز معالجه براى طبيب ، دو نكته استفاده مىشود : نكته اول : مجوز نگاه كردن تنها اضطرار نيست بلكه در موارد ضرورت عرفى نيز كه يك نوع مشقت شديد هست ، نگاه كردن جايز است . نكته دوم : اگر براى فردى يا جامعه‌اى ضرورتى پيش آيد و با نگاه كردن افراد ديگر به اجنبيه ، آن ضرورت مرتفع شود ، مىتوانند نگاه كنند هر چند براى خود ناظر هيچ‌گونه ضرورتى هم نباشد . بنابراين ، نگاه كردن به فروج يا ثدى براى اثبات تولد يا رضاع ذاتاً جايز نيست ولى در صورت ضرورت ، هر چند ضرورت عرفى باشد ، جايز مىگردد . « * و السلام * »