تذكره ، بحث قرائت كتاب الصلاة : لا جهر على المرأة باجماع العلماء و لانّ صوتها عورة . ممكن است با عنايت به عبارت آينده كه در نهاية الاحكام آمده ، كلمه « واو » در اينجا زائد باشد و « لانّ صوتها عورة » ، دليل اجماع علماء بر اين فتوا باشد . منتهى ، بحث قرائت : انّ صوتها عورة فلا يجوز ابرازه الى الرجال . نهاية الاحكام : انما يجب الجهر على الذكر فلا يجب على الانثى و ان خلت بنفسها ، اجماعاً لانّ صوتها عورة . گويا استناد مجمعين در قول به عدم لزوم جهر بر زن ، عورت بودن صداى او است . ذكرى : لا جهر على المرأة اجماعاً من الكل و ان عدم وجوب الجهر عليها معلّل بكون صوتها عورة . از اين عبارت هم استشمام مىشود كه منشأ اجماع بر عدم جهر بر زن اين است كه صوتش عورت است . كشف اللثام ، بحث قرائت : اتفاق كلمة الاصحاب على انّ صوتها عورة يجب عليها اخفاءها عن الاجانب ، البته در ذيل افزوده : « و ان لم يساعده ظواهر الكتاب و السنة » . اين كلمات بزرگان بود كه در آن صوت زن را عورت دانسته‌اند . اصل اين فتوا هم كه اگر صداى زن را اجنبى بشنود ، زن نبايد صدايش را در قرائت نماز بلند كند ، در كتب بسيارى از فقهاء ديده مىشود ، ولى نه از اين جهت كه روايت خاصى در باب نماز وارد شده باشد ، بلكه از اين جهت كه صداى زن را نبايد اجنبى بشنود ، در باب نماز هم قهراً زن نبايد صدايش را بلند كند . علمائى كه ما برخورد كرده‌ايم كه يا در باب نكاح ، به حرمت شنيدن صداى زن نامحرم فتوا داده‌اند ، يا در باب صلاة ، اخفات را بر زن جائى كه اجنبى صدايش را مىشنود ، متعين دانسته‌اند ، عبارتند از : مرحوم محقق حلى ( ره ) در شرائع ، مرحوم علّامه حلّى ( ره ) در هفت كتاب خود ؛ تذكره ، منتهى ، نهاية الاحكام و نيز قواعد ، ارشاد ، تحرير ، تلخيص ، كه چهار كتاب اخير در باب نكاح ، و سه كتاب اوّل در باب قرائت صلاة ، و شهيد اول در دروس و ذكرى و نيز در لمعه كه تعبير آن را عرض مىكنيم ، مرحوم ابن فهد ( ره ) در محرّر و الموجز