19 / 2 / 1378 يكشنبه درس شمارهء ( 100 ) كتاب النكاح / سال اول بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در جلسهء گذشته ، نقل رواياتى را كه حكم نظر خصى به اجنبيه را متعرض شده ، آغاز كرديم . روايت نخست ، موثقهء عبد الملك بن عتبه نخعى بود كه از آن نفى محرم بودن خصى استفاده مىشد ولى حرمت نظر خصى به مو يا ساق اجنبيه استفاده نمىشد . در اين جلسه ، به بررسى ساير روايات باب خصى مىپردازيم و در ادامه ، توضيحى دربارهء تفسير « مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » و روايتى را كه در خلاف در اختصاص آن به اماء ، و روايتى را كه در مجمع البيان در تعميم آيه به عبيد و اماء است ، خواهيم آورد . * * * الف ) صحيحهء محمد بن اسحاق : 1 ) متن حديث : « عن محمد بن اسحاق قال سألت أبى الحسن موسى عليه السلام : قلت يكون للرجل الخصى يدخل على نسائه فينا و لهن الوضوء فيرى شعورهن قال لا « 1 » » . 2 ) توضيح حديث مراد از محمد بن اسحاق در سند روايت ، محمد بن اسحاق بن عمار ثقه است همانطور كه در فقيه « 2 » تصريح شده است ، و در كافى « 3 » به صورت اختصار ، محمد

--> ( 1 ) وسائل 20 : 226 شمارهء 25486 ، باب 125 از ابواب مقدمات النكاح ح 2 ، جامع الاحاديث 20 : 293 شمارهء 958 ، باب 8 از « ابواب جملة من احكام الرجال و النساء الأجانب » ، ح 2 . ( 2 ) فقيه 3 : 469 شمارهء 4633 . ( 3 ) كافى 5 : 532 شمارهء 2 .