ج ) نظر خصى به اجنبيه گرچه اين مسأله كم اتفاق مىافتد ولى چون ممكن است اتفاق بيفتد ، آن را مطرح مىكنيم ، مسألهء نظر خصى است . در اينجا روايات بسيارى وجود دارد كه مقتضاى آنها عدم جواز است ، و يك روايت هم در مسأله هست كه برخى آن را دليل بر جواز دانسته‌اند كه بايد دربارهء آن بحث كنيم ، حال ، روايات بحث خصى را مطرح مىكنيم . 1 ) موثقة عبد الملك بن عتبة النخعى « حميد بن زياد عن الحسن بن محمد عن عبد الله بن جبلة عن عبد الملك بن عتبة النخعى قال سألت أبا عبد الله عليه السلام عن ام الولد هل يصلح أن ينظر اليها خصى مولاها و هى تغتسل قال لا يحل ذلك « 1 » » . حميد بن زياد و حسن بن محمد بن سماعة و عبد الله بن جبلة ، هر سه واقفى ثقة مىباشند ، و عبد الملك بن عتبة ، امامى ثقة است ، پس روايت موثقة است . از اين روايت نمىتوان استفاده كرد كه خصى مطلقاً نمىتواند نگاه كند ، زيرا متعرض حال غسل شده است ، اگر زن در حال غسل كه فقط عورتين را پوشانده و قسمت‌هاى بسيارى از بدن وى آشكار است ، در مورد نگاه خصى به اجنبيه قطعاً اين حد را مجاز نمىدانيم ، حد اكثر مو و برخى اعضاء ديگر ، محل كلام است و حرمت نگاه كردن خصى به مثلًا سينهء زن و اعضائى كه در هنگام غسل آشكار است ، محل بحث نيست . به هر حال ، اين روايت اين را نفى مىكند كه خصى مانند ساير محارم باشد ، چون بنابر تحقيق ، ساير محارم به غير از عورت بدون شهوت به ساير اعضاى بدن

--> ( 1 ) وسائل 20 : 225 شمارهء 25485 ، باب 125 از ابواب مقدمات النكاح ، ح 1 ، جامع الاحاديث ، 20 : 293 شمارهء 957 ، باب 8 از ابواب « جملة من احكام الرجال و النساء الأجانب » ، ح 1 .