11 / 7 / 1377 شنبه درس شمارهء ( 12 ) سال اول بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ كتاب النكاح خلاصه جلسات قبل و اين جلسه : در جلسات پيش گفتيم كه يكى از رواياتى كه براى « جواز نظر به زن به منظور ازدواج » استدلال شده روايت غياث بن ابراهيم است . چند شاهد بر عامى بودن غياث از قاموس الرجال نقل كرده آن را نقد نموديم . در اين جلسه شواهدى بر امامى بودن او اقامه مىكنيم ، و اثبات مىكنيم كه غياث امامى و ثقه است ، و رواياتش ارزش روايات صحيحه را دارد ، و در ادامه بحث روايت اين مسأله را نقل كرده ، مورد بررسى قرار مىدهيم . » بحث در اين بود كه « هل يجوز لمن يريد تزويج امرأة ان ينظر اليها ؟ أم لا ؟ » يكى از ادلهء مسأله ، روايت غياث بن ابراهيم بود ، كلام در سند روايت بود ، « احمد بن محمد بن يحيى عن محمد بن يحيى الخزاز عن غياث بن ابراهيم عن الصادق عليه السلام » مرحوم آقاى خوئى گفته بودند كه اين غياث بن ابراهيم ممكن نيست كه همان كسى باشد كه شيخ طوسى او را از اصحاب حضرت باقر عليه السلام شمرده است ، چون « حميد » كتاب غياث را با يك واسطه نقل مىكند ، و اگر غياث از اصحاب حضرت باقر عليه السلام باشد لازم مىآيد حميد متوفاى 310 بتواند از امام باقر عليه السلام ( كه در سال 114 رحلت فرمودند ) با دو واسطه نقل كند ، و اين امرى غير ممكن است . در جلسه قبل گفتيم به نظر ما چنين نقلى هر چند مستبعد است لكن غير ممكن