كتب عامه آمده ، و كنيه تميمى هم در كتب شيعه آمده ، ابو محمد است ، از نظر مكان هم نخعى ، كوفى است و تميمى بصرى است كه نزول به كوفه پيدا كرده و اگر كسى « كوفى » خواند ظاهر آن اين است كه اصالتاً كوفى است . اهل سنت در شرح حال غياث بن ابراهيم نخعى نقطه ضعفى را ذكر كرده‌اند و آن اين است كه براى خوش آمد مهدى عباسى - كه به كبوتر بازى علاقه داشت - حديثى را جعل كرد كه « لا سبق الّا فى خف أو حافر أو جناح » « 1 » البت در اينكه حديث مربوط به اوست يا وهب بن وهب أبو البخترى جعل كرده ، مورد اختلاف است ، در تاريخ بغداد در شرح حال وهب بن وهب مىنويسد كه احمد بن حنبل گفت : اين حديث را فقط او روايت كرده است . به هر حال غياث بن ابراهيم تميمى كه صاحب كتاب است و مورد بحث ما مىباشد ، ارتباطى به نقطه ضعف كه مربوط به غياث بن ابراهيم نخعى است ، ندارد . غياث بن ابراهيم نخعى بلا اشكال سنى است و جزء دستگاه خلافت بوده و غياث بن ابراهيم تميمى شيعه و يا لااقل متشيع است . تنها نكته‌اى كه وجود دارد اين است كه آيا او « بترى » است ؟ مذهب غياث بن ابراهيم تميمى شيخ طوسى غياث بن ابراهيم را از اصحاب حضرت باقر ( ع ) شمرده و درباره‌اش فرموده : « بترىٌ » در حالى كه بتريها جزء اهل سنت‌اند ، زيديها هم سنى دارند و هم شيعه ، جاروديهايشان شيعه‌اند و بتريهايشان سنى ، امير المؤمنين را افضل صحابه ميدانند و معتقدند كه خلافت حق ايشان بود ، ولى قابل انتقال به ديگرى بوده است و حضرت بر اساس مصالحى حق خود را به أبو بكر تفويض كرده و لذا خلافت او قانونى و شرعى بوده است . بسيارى از معاريف اهل سنت از بتريها

--> ( 1 ) به عنوان نمونه الميزان 5 : 421 / 6556