حكم بن مسكين در سند تهذيب طبق تحقيق ثقة است « 1 » ، او مكفوف و نابينا بوده و در بعضى از موارد « الحكم الاعمى » تعبير شده و اجلّاء روات مثل حسن بن محبوب ، محمد بن الحسين بن أبى الخطاب ، و خصوصاً ابن أبى عمير و احمد بن محمد بن أبى نصر كه « لا يروون و لا يرسلون الا عن ثقة » كتاب او را روايت كرده‌اند . لذا به نظر ما روايت ، صحيحه است . البته اين روايت در فقيه نيز وارد شده است با اين سند : سأل عبد الله سنان ابا عبد الله ( عليه السلام ) « 2 » روايت غياث بن ابراهيم « محمد بن الحسن باسناده عن احمد بن محمد بن عيسى عن محمد بن يحيى عن غياث بن ابراهيم عن جعفر عن أبيه عن على ( عليه السلام ) فى رجل ينظر الى محاسن امرأة يريد أن يتزوجها قال : لا بأس انّما هو مستام فان يقض أمر يكون » « 3 » در بارهء مردى كه مىخواهد براى ازدواج با زنى ، به زيباييها و محاسن او نگاه كند ، حضرت مىفرمايد : بأسى نيست ، او مستام است و مىخواهد ارزش‌يابى كند و شخصى را كه يك عمر قصد زندگى با او را دارد ، ببيند ، او بايد تلاش خود را بكند البته هر چه مقدر باشد و مشيت الهى بدان تعلق گرفته باشد ، محقق خواهد شد . شايد به اين اشاره باشد كه انسان بايد توجه به نيروى قاهره الهى داشته باشد و از آن براى هدايت استمداد طلبد . بحث سندى - غياث بن ابراهيم عنوان يك نفر است يا دو نفر ؟ - :

--> ( 1 ) وثاقت اين راوى با دو مبناى « اكثار رواية الاجلاء عن الرجل » و « رواية احد الثلاثة ، ابن أبى عمير و البزنطى و صفوان » از مبانى مورد قبول استاد - مد ظله - در توثيقات عامه ثابت است چنان چه در متن خواهد آمد . ( 2 ) فقيه 3 : 412 / 4439 ( 3 ) ( وسائل ، ابواب مقدمات النكاح ، باب 36 ، ح 8 ، ج 20 ، ص 89 ، ط آل البيت )