« أ تمتع نساءك ؟ » آيا تو حاضرى دخترانت ( نه زنانت ) را به اشخاص متعه بدهى ؟ در فارسى هم اگر گفته شود زنهاى ايرانى - مثلًا - با استعدادند يا سفيد پوست‌اند ، جنس زن در برابر جنس مرد است ، نه زنهايى كه ازدواج كرده باشند . پس نساء مضاف هم در آيات و هم در روايات اعم استعمال شده است ، هم بر زنهايى كه ازدواج كرده‌اند ، اطلاق مىشود و هم بر ساير زنها ، مثل رواياتى كه « حبّ النساء » را مطرح كرده يا هنگام تقسيم كردن هديه ، ابتدا به دخترهايتان هديه بدهيد . در اين گونه موارد « نساءكم » در برابر « رجالكم » است و بر جنس زن دلالت مىكند . د - استحباب نكاح اعم از دائم و منقطع و حرّه و أمة است . متن عروة : « و الظاهر عدم الاستحباب بالنكاح الدائم أو المنقطع بل المستحب اعم منها و من التسرى بالاماء » آيه شريفه ناظر به نكاح دائم است كه از تعدد سخن مىگويد ، ولى استحباب نكاح كه از روايات و آيات ديگر استفاده مىشود ، اختصاص به نكاح دائم نيست ، بلكه متعه هم استحباب دارد . اگر از آيهء شريفه استحباب تعدد استفاده شد ، استحباب واحد هم مسلّماً استفاده مىشود . البته آيات ديگرى مثل « وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ » دلالت بر استحباب نكاح دارد كه قبلًا در بارهء اصل نكاح مورد استناد قرار گرفت . از اين آيه هم كه تعدد را تجويز مىكند ، استحباب واحد هم استفاده مىشود . علاوه بر نكاح با احرار ، استحباب نكاح با اماء نيز ثابت مىشود . از تعابير مختلفى چون تكثير اولاد و اين كه موجب كسر شهوت شود و از آلوده شدن به زنا و امثال آن جلوگيرى نمايد ، استفاده مىشود كه تهيهء اماء نيز مستحب است . « * و السلام * »