حضرت مىفرمايد علاوه بر اينكه نظر جايز است ، مىشود لباسهايش را نازك كند كه بدنش هم تا اندازه‌اى معلوم باشد ، اگر نعم بمعنى جواز نظر عرياناً باشد ، ديگر « ترقّق له الثّياب » را الحاق كردن موردى ندارد . از اين عطف و الحاق مىفهميم كه فرض جواز نظر ، نظر با ثياب است . اين تعبير كالصّريح است كه نظر به تمام بدن جايز نيست و روايت اطلاق ندارد ، بلكه مقصود نظر كردن در حال عادى است كه قهراً شامل مو و گردن هم مىشود ولى نگاه عرياناً مقصود نيست . « * و السلام * »