گفتارى از مكتبة الامام امير المؤمنين عليه السّلام العامّة ( شعبة تهران ) بسم اللّه الرّحمن الرّحيم هنگاميكه ، آية اللّه العظمى آقاى امينى - قدس اللّه روحه - تلاش پيگير و كوششهاى پرافتخار علمى خود را آغاز نمود ، و قدم بميدان تحقيق و تأليف كتاب پرمايه و جهانى « الغدير » نهاد ، در كهنسالترين مركز عالى تشيّع - نجف اشرف - كه ، دانشگاه امير المؤمنين عليه السّلام ، و مهد پرورش بزرگان و فلاسفه و حكما است ! و پايگاه الهام‌بخش مبرزترين علما و مراجع و پيشوايان اسلامى است ، با نقص بزرگى ، روبرو شد ! . و آن ، كمبود كتاب و مصادر بحثهاى گوناگون اسلامى بود ! . تهى ماندن ديار « باب مدينة علم الرسول - ص - » از اين نيروى اساسى - كه ، قويترين عامل پيشرفت فكرى اساتيد و مرّبيان و دانشجويان گروه مختلف علمى است - و نبودن كتابخانهء عمومى ، باعث شد كه ، آثار و انديشه‌هاى جاودان ، و ذخاير مذهبى ، و مفاخر فرهنگى ، و چكيدهء افكار هزاران فارغ التحصيل و تربيت شدهء مكتب آن آستان مقدّس از بين برود ! . و برخى از آن ، در سراسر گيتى ، پراكنده شود ! . و جهان تشيّع براى استفاده و بهره‌بردارى از آثار نوابغ خود ، دست نياز به اين و آن دراز كند ! . اين نقيصهء خفّتبار ، انگيزه شد كه ، مرحوم « آية اللّه امينى » كتابخانهء عمومى امير المؤمنين عليه السّلام را - در نجف اشرف - پيريزى كند . و با ارزشترين مآخذ و مدارك تمام رشته‌هاى علوم و فنون - بويژه ، رشته‌هاى اسلامى - را در آن ، گرد آورد ! ، و اين خلأ ننگين را جبران كند .