« كتابيكه اينك از نظر خوانندهء محترم ميگذرد ، سفرنامه و يادداشتى است كه جناب آقاى آية اللّه امينى ، يگانه مدافع حقوق از دست شدهء خاندان رسالت عليهم السلام و نويسندهء تواناى كتاب نفيس « الغدير » ، در سال 1384 قمرى بقلم خود نگاشته و در آغاز آن چنين خاطرنشان ساخته است : » « سفرى خجسته » فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ « 1 » امسال موفق به بازديد از كشور جمهورى عربى سوريا شديم ، و مدت چهار ماه در آن كشور بوديم ، و از كتابخانه‌هاى معمور باارزش آن استفاده‌ها نموديم كتابخانه‌هايى ديديم سرشار از نفائس گرانبها و بىنظير از يادگارهاى علمى اسلامى ، كتابهاى مخطوطى كه به خط رجال علم و فضيلت و ادب و حفّاظ حديث و پيشروان فقه و تفسير نگاشته شده است . و نيز در ميان طبقهء تحصيل كرده و رجال علمى و أساتيد ، بافرادى برخورد نموديم كه ملكات فاضله و نفسيات كريمه و خلق‌وخوى پسنديده آنان بحدّى قابل تقدير بود كه جا دارد براى هميشه فراموش نگشته ، و چنين مردمى همواره مورد تشكر و ستايش قرار بگيرند . خاطرات ما در شهر حلب : در اين سفر چهارماهه ، مدت بيست و دو روز در حلب بوديم ، و در تمامى اين مدت ، شبها تا نيمه‌شب در انجمنى كه از اساتيد و رجال موجه شهر و رهبران دينى و

--> ( 1 ) - در زمين ، چهار ماه سير و سياحت نمائيد . « آيهء 2 سورهء توبه »