حتى ائمه دين عليهم السّلام در اعصار قديمه [ هريك در عهد و زمان خود ] شيعيان خود را به وظايف مخصوصهء اين روز امر مىفرمودند ، و آنها را امر مىفرمودند به عبادات و طاعات خاصّه و كارهاى نيك و دعاهاى مخصوص به اين روز . و حديث مخصوصى كه از مختصر « بصائر الدرجات » ذكر شد بالصراحه تصريح دارد بر اين‌كه اين روز در اوايل قرن سوم هجرى از جمله اعياد چهارگانه شيعه بوده است . اين است حقيقت اين عيد . ولى اين دو مرد ، براى اين‌كه طعنه بر شيعه بزنند ، اين حقيقت را با همه سوابقى كه از صلحاى پيشين بوده انكار نموده و آن را بعنوان يك بدعت تازه به معز الدوله نسبت داده‌اند ! و پنداشته‌اند كه تاريخ‌شناسان متتّبع بر اين خيانت واقف نمىشوند و به حساب ناروائىهاى آنها نمىرسند » . « 1 » فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ « 2 »

--> ( 1 ) . الغدير ، ج 1 ، ص 287 . ( 2 ) . الأعراف : آيه 118 ، 119 : حق آشكار شد و آنچه آنها ساخته بودند باطل گشت و در آن‌جا ( همگى ) مغلوب شدند و خوار و كوچك گشتند .