مىباشد و او ابداع‌كننده عيد غدير مىباشد و اين عيد قبلا عيد شرعى نبوده و معز الدوله آن را عيد معرفى كرده است . علامه رحمه اللّه در پاسخ به تحريفات اين دو نفر اين بحث را مطرح كرده و گويد : « 1 » « بحث و كاوش در پيرامون حقيقت اين عيد تا اينجا ، اين معنى را آشكار و اثبات نمود ، كه اين عيد مربوط به تمام امّت اسلامى است ، [ و اختصاص به گروه خاصى ندارد ] و تاريخ تأسيس اين عيد پيوسته است تا عهد پيغمبر ، و از عهد نبوى پيوسته رشتهء اين عيد از هروصى [ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ] به وصىّ بعد اتصال داشته و پيشوايان دين مردم را از فضيلت و شرافت اين عيد آگاه فرموده‌اند ، و مرتبهء رفيعه اين روز را هر يك از امناء وحى تصريح و إشعار فرموده‌اند . مانند امامين أبو عبد اللّه صادق و أبى الحسن الرضا ، بعد از پدر گراميشان امير المؤمنين - صلوات اللّه عليهم - . هنگامىكه اين امامان از دنيا رفتند ، هنوز نطفهء آل بويه منعقد نشد بود ، و روايات ايشان در « تفسير فرات » و در « كافى » ثبت شده بود ، كه هردو در قرن سوم تأليف شده بودند . و همين روايات ، مصادر شيعه براى عيد گرفتن روز غدير ، از زمان‌هاى قديم بوده است ، و آن بموجب صدور آن از مصادر واقعى معادن دانش و حكمت بوده است . حال كه اين مقدمه را دانستيد ، اكنون با من بياييد تا از نويرى و مقريزى در مقام پرسش از سخنان و نظريات بىپايه برآييم ، كه گفته‌اند : اين عيد را معز الدوله على بن بويه در ( سال 352 ) بوجود آورد . نويرى در كتاب « نهاية الارب فى فنون الارب » « 2 » ( ج 1 ، ص 177 ) ضمن ذكر عيدهاى اسلامى گويد : و ديگر از اعياد عيدى است كه شيعه بوجود آورده و آن را عيد غدير ناميده است ، و علت آن تشكيل برادرى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با على بن ابى طالب در آن

--> ( 1 ) . الغدير ، ج 1 ، ص 287 . ( 2 ) . النهاية الأرب ، ج 1 ، ص 184 .