ايشان گويد : « اين حديث ابن عقده را ابن حجر در « الإصابة » ( ج 2 ، ص 421 ) ذكر نموده و در شرح‌حال عبد الرحمن بن مدلج گفته كه : أبو العباس ابن عقده آن را در كتاب « الموالات » ذكر نموده و از طريق موسى بن نضر بن ربيع حمصى با بررسى آورده است كه : حديث نمود مرا سعد بن طالب - ابو غيلان - از أبو اسحاق كه گفت : حديث نمودند مرا عده‌اى كه نمىتوانم آنها را بشمارم ، به اينكه : على مردم را در رحبه سوگند داد كه هركس كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين گفتار : من كنت مولاه فعلىّ مولاه ، را شنيده گواهى دهد . در نتيجه تعدادى از آنان برخاستند ، كه از جمله آنها عبد الرحمن بن مدلج بود ، و شهادت دادند كه اين گفتار را از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيده‌اند . و ابن شاهين اين حديث را با بررسى در سند از ابن عقده آورده و أبو موسى آن را بررسى و اثبات نموده است . و تو [ خواننده عزيز ] مىبينى كه ابن حجر چگونه با حديث مزبور ، از حيث سند و متن آن بازى كرده و آن را با از قلم انداختن چهار نفر راويان نامبرده‌اش زيرورو كرده و داستان آنان را ، كه كتمان شهادت نمودند و دچار نفرين شدند را حذف نموده و عبد الرحمن بن مدلج را كه از جملهء كتمان‌كنندگان حديث بوده در شمار راويان آن گرد آورده و نام يزيد بن وديعه را اساسا از بين برده ! خداوند امانت در نقل را زنده بدارد . و چه بسيار نظير اين بازىها ، خاصّه در كتاب « اصابه » از ابن حجر سر زده است ! » . « 1 »

--> ( 1 ) . الغدير ، ج 1 ، ص 173 .