زيست‌نامهء علّامهء امينى « 1 » علامهء امينى رحمه اللّه ( 1390 - 1320 ق ) عبد الحسين پسر احمد پسر نجف قلى پسر عبد اللّه پسر محمّد پسر اللّه يار ، از خاندانى همه عالم و فقيه ، عابد و زاهد و اديب ، در سال 1320 قمرى در تبريز بزاد ، و در خانه‌اى كه كانون ايمان و علم و عمل و اخلاق بود رشد كرد . آموزش‌هاى نخستين را نزد پدر بزرگوارش مرحوم ميرزا محمّد كه عالم و فقيه و مؤمن و متقى بود آموخت . سپس در مدرسهء طالبيهء تبريز كه برجسته‌ترين كانون دانش و فرهنگ اسلامى شيعى آن روزگار بود ، به تحصيل پرداخت . ادبيات ، فقه و اصول فقه را نزد برجسته‌ترين فقيهان و عالمان و عارفان تبريز آموخت . بزرگوارانى چون : آية اللّه سيد محمّد بن عبد الكريم موسوى مشهور به مولانا ( م 1363 ق ) ، آية اللّه سيد مرتضى بن احمد بن محمّد حسينى خسروشاهى ( م 1376 ق ) ، آية اللّه شيخ حسين بن عبد العلى توتنچى ( 1360 - 1290 ق ) و علامه ميرزا على اصغر ملكى . هجرت علمى به نجف اشرف علامهء امينى براى ادامهء تحصيلات عاليه اسلامى راهى نجف اشرف برجسته‌ترين كانون علمى شيعهء اماميه آن روزگار در جهان اسلام ، شد و نزد برجسته‌ترين مراجع و مشايخ علمى و فقهى شيعه اماميه به تحصيل مرحلهء عالى فقه و اصول فقه و كلام و حديث پرداخت ، برجستگانى چون : 1 - آية اللّه سيد محمّد باقر حسينى فيروزآبادى ( م 1345 ق ) . 2 - آية اللّه سيد ابو تراب ابى القاسم خوانسارى ( م 1346 ق ) . 3 - آية اللّه ميرزا على بن عبد الحسين ايروانى ( م 1354 ق ) .

--> ( 1 ) . اين مقدمه را از كتاب خلاصه الغدير ، نوشته آقاى دكتر افتخارزاده ، گزيده‌ايم .