بر آن جارى گشته گريزى نيست . در حالى كه اگر حق را مىيافتى و در راه حقيقت سير مىكردى به آنچه اميد بدست آوردنش را در دل داشتى مىرسيدى ، زيرا مسلم است هرآنكس كه پيرو حق باشد به رشد و سعادت مىرسد . اگر خداوند مرا بر تو و آن زادهء زن جگرخوار مسلّط فرمايد شما را به ستمكاران قريش ملحق خواهم كرد و به آنهائى كه در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، خداوند قهار آنها را هلاك فرمود ، و اگر تو و او زنده بمانيد و زندگيتان بعد از من ادامه يابد ، خدا شما را كفايت كند و همان انتقام و عقاب خدا شما را بس است . و السلام علامه امينى رحمه اللّه سپس ، در شرح تحريف و اسقاط اين نامه از كتاب نصر بن مزاحم مىنويسد : « ابن أبى الحديد « 1 » اين نامه را به اين صورت در شرحش ( بر نهج البلاغه ) ( ج 4 ، ص 61 ) « 2 » از كتاب « صفين » نصر بن مزاحم نقل نموده است ، در حالى كه ما اين نامه را در كتاب نصر بن مزاحم نيافتيم . پس هركس در بسيارى از آنچه ابن أبى الحديد از اين كتاب نقل نموده دقت و امعان نظر كند ، خواهد دانست ، كه آنچه از كتاب نصر بن مزاحم به چاپ رسيده مختصرى از كتاب اصلى است ، نه تمام كتاب او و كتاب نصر از آنچه كه فعلا در دسترس است بسيار بزرگتر بوده است » . « 3 »

--> ( 1 ) . و ذكر كرده از ( ابى الحديد ) دكتر أحمد زكي صفوت در جمهرة الرسائل ، ج 1 ، ص 486 [ رقم 454 چاپ جديد ] ( علامه رحمه اللّه ) . ( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 16 ، ص 163 ، نامه 39 ، چاپ جديد . ( 3 ) . الغدير ، ج 2 ، ص 130 .