و اينك چند تذكر : 1 - نبايد مباحث كتاب شريف الغدير را بر خلاف وحدت جامعه‌ى اسلامى تلقّى كرد زيرا پرداختن به مباحث فقهى و كلامى و . . . هرفرقه از فرقه‌هاى سنى و شيعه امرى متداول در حوزه‌هاى دينى و پژوهشى بوده است و اگر به عنوان مباحث صرفا علمى پيگيرى شود هيچ مانعى براى اتّحاد مسلمانان در مقابل دشمنان اسلام كه از هرسو كشورهاى اسلامى را مورد تاخت‌وتاز قرار داده‌اند نيست و آنچه در الغدير دنبال مىشود يك واقعه تاريخى سرنوشت ساز است كه اصل آن مورد قبول همه فرقه‌هاى اسلامى مىباشد و امّا آنچه در حاشيه‌ى آن مورد كنكاش قرار گرفته است به قرار زير است . الف : قسمتى از آيات و روايات مىباشد كه علّامه امينى مانند هزاران دانشمند ديگر كه به تفسير و بررسى آيات و روايات مىپردازند پرداخته است . ب : قسمتى از مباحث كتاب نيز به بررسى روايات ساختگى و دروغى اختصاص يافته است كه به نفع و يا ضرر اصحاب پيامبر جعل شده كه نمايان‌كردن دروغ بودن اين‌گونه احاديث وظيفه هردانشمند مسلمانى است كه نگران حفظ اسلام و مسلمين است و اتفاقا همانطور كه در اين كتاب ملاحظه خواهيد كرد ، قبل از علّامه امينى خود دانشمند اهل سنّت به ساختگى بودن آنها اذعان كرده‌اند . ج : قسمتى از مباحث كتاب نيز به سخنان پيامبر بر له يا عليه بعضى از اصحاب اختصاص دارد كه منابع آن از كتاب‌هاى مورد اعتماد اهل سنّت استفاده شده است . د : قسمتى از مباحث كتاب به زندگى و عملكرد خلفاى بعد از پيامبر و احاديث مربوطه اختصاص يافته است كه ممكن است بعضى به اين مباحث حساسيت نشان دهند ولى باتوجه به اين‌كه آنچه علّامه امينى در اين موضوع آورده است . همگى از منابع اهل سنّت آن هم كتب دست اوّل آنها انتخاب شده و درواقع علّامه امينى چيزى از خودش درنياورده بلكه آنچه اهل سنّت در كتاب‌هاى خود آورده‌اند را نقل كرده و در ذيل آن نتيجه‌گيرى كرده است .