صدماتى به آنها رساندند ، و دستور داد تا به جستجو پردازند و هرجا كه شيعيان امير مؤمنان على عليه السّلام را يافتند ، دستگير كنند ، در حالى كه حرمت مدينهء منوره در اسلام كاملا محرز است و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ضمن رواياتى فرموده‌اند : 1 - مدينه حرمى است از عائر تا فلان جا ، هركس در آن كار زشتى انجام دهد ، يا گناهكارى را در آن بپذيرد ، لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر او باد . ديگر توبه و عبادت او پذيرفته نيست . حقوق مسلمانان همه برابر است و هرگاه مسلمانى پيمان‌شكنى كند ، لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردم بر او باد . بىترديد توبه و عمل چنين كسى هرگز پذيرفته نمىشود . « 1 » 2 - كسى بر اهل مدينه كيد نمىكند و توطئه نمىچيند ، مگر آنكه همچون نمك در آب ، حل و مضمحل مىشود و از بين مىرود . « 2 » 3 - هركس بخواهد بر اهل مدينه بدى برساند ، خداوند او را همچون سرب در آتش يا نمك در آب متلاشى مىكند . « 3 » 4 - خدايا ابراهيم مكه را حرم قرار داد و من نيز مدينه را همچون حرمت مكه محترم شمرده و حرم قرار داده‌ام . مبادا كه در آنجا خونى ريخته شود يا سلاحى براى جنگ به كار رود ، و نبايد درختى در آنجا بريده شود ، مگر آنكه براى علوفه لازم باشد . « 4 » 5 - هركس دربارهء شهر مدينه ارادهء بدى كند ، خداوند او را همچون نمك در آب ذوب مىكند . در عبارت سعد آمده است : هركس دربارهء مردم مدينه انديشهء بدى داشته باشد ، خداوند او را ذوب و نابود مىكند . « 5 » 6 - محدوده‌اى از مدينه حرم است و نبايد درختى از آنجا بريده شود ، و در آن كار

--> ( 1 ) . صحيح بخارى : 3 / 179 ؛ صحيح مسلم : 4 / 114 - 116 ؛ مسند احمد : 1 / 81 ، 126 ، 151 و 2 / 450 ؛ سنن بيهقى : 5 / 196 ؛ سنن ابى داود : 1 / 318 . ( 2 ) . صحيح بخارى : 3 / 181 . ( 3 ) . صحيح مسلم : 4 / 113 . ( 4 ) . صحيح مسلم : 4 / 117 ؛ سنن ابى داود : 1 / 318 . ( 5 ) . صحيح مسلم : 4 / 121 ، 122 .