الشيخ الأميني ( مترجم : واحدى )
459
الغدير ( فارسى )
14 ابو محمد بن شيخ صنعان - نهج البلاغه ، باغى پرباران و پرشكوفه است كه انوار خدا را نشان مىدهد . - يا حكمت قدسى است كه آينهء ذات الهى را در منظر ديدار قرار داده است . - يا نور معرفتى است كه عالميان را به شاهراه نيكبختى هدايت مىكند . - و يا امواج رحمتى است كه از درياى علم برآمده و با فروغ خود موج مىزند . - واژهواژهء خطبههايش ، چونان مرواريدهاى درخشان در درياى معرفت است . - كلماتش از صفاى بهشتى برق مىزند ، گويى كه هريك در گل سپيد توحيد پيچيده شده است . - اين نهج البلاغة انگار چشمهء يقين است كه از فراز عرش الهى به جوش آمده است . - حكمتهايش همچون ستارگان ، جهانيان را از پرتو اسرار برخوردار مىكند . - بيانش پردهها را به يكسو مىزند و شنوندگان را بصيرتى بسزا مىبخشد . - در كلمات قصارش ، آنچنان معانى بلند جمع است كه ترا از ديگر كتابها بىنياز مىكند . - الفاظش سياهى دل را مىزدايد و فروغ و سپيدى روز را در دل مىنشاند . - تاريكى را از معانى آنچنان زوده كه گويى صبح صادق به خوشآمدگويى و تهنيت برخاسته است .