شاعر را بشناسيم سيد على خان مشعشعى حويزى ، پسر سيد خلف ، پسر سيد عبد المطلب پسر حيدر ، پسر محسن ، پسر محمّد ، ملقب به مهدى ، پسر فلاح ، پسر محمّد ، پسر احمد ، پسر على ، پسر احمد ، پسر رضا ، پسر ابراهيم ، پسر هبة اللّه ، پسر طيّب ، پسر احمد ، پسر محمّد ، پسر قاسم ، پسر ابو الطحان ، پسر غياث ، پسر احمد ، پسر امام موسى بن جعفر بود . « 1 » او يكى از حاكمان حويزه و حومهء آنجا بود . به زيور علم آراسته و در شعر و ادب گوى سبقت از همگنان ربوده بود . پيش از همهء اين فضايل ، بايد از نسب درخشانى كه به خاندان پيمبر مىرساند و از شاخه‌هاى امامت نشو و نما مىگيرد ، سخن گفت . او درخشانى و نفحه‌افشانى را باهم جمع كرده بود . شميم شعر دلنوازش چونان نسيم صبا مشام همگان را معطّر مىساخت و انديشهء نورانىاش همچون صبحگاهان روشنى مىبخشيد . از همهء اينها گذشته ، بايد فضل و دانش بسيار و نيات پاك و عقايد برحق را به فضايل او اضافه كرد كه اين همه جلوه‌اى خاص به دو داده و آثارش را از ارزش و اعتبار برخوردار كرده است . در آثار او جز تبليغ دين خدا ، از توحيد و نبوت و امامت و ديگر عقايد راستين ، چيز ديگر ديده نمىشود . او با اين اوصاف ، از بعضى رجال خانواده خود كه با سخنان خوش ظاهر و بد باطن از راه راست منحرف گرديده‌اند ، كاملا جدا و ممتاز مىباشد . شيخ حر در امل الآمل او را دانشمندى فاضل و شاعرى اديب و جليل القدر معرفى كرده و افزوده است كه تأليفاتى نيز در اصول و امامت و جز آنها دارد . صاحب رياض العلماء او را ستوده و گفته است : او از شاگردان شيخ عبد اللطيف بن على بن ابى جامع است كه شاگرد شيخ بهائى بوده است . آنگاه مىافزايد كه در زمان ما وفات كرده ، و فرزندان بسيارى از دختر و پسر از خود به يادگار گذاشته ، و تا سال 1117 حكومت شهرها يكى پس از ديگرى در دست اولاد او بوده است . برخى فرزندانش به تحصيل علم نيز اشتغال ورزيدند ، و گروهى از فرزندان و نوادگان و نزديكانش در جنگى

--> ( 1 ) . نسب شاعر را بدين صورت ، صاحب رياض العلماء آورده است .