خورده است . اين ابيات نيز از سروده‌هاى اوست : - آنگاه عيش من خوش و گواراست كه در كنار آن آهوى خوشخرام و در پرتو آن ماه تابنده بيارامم . - محمّد صلّى اللّه عليه و آله ، همان ماه درخشانى است كه به فروغ خويش جهان هستى را روشن ساخت . - خداى بخشاينده ، پيش از آنكه افلاك را بيافريند ، حضرتش را خلق فرمود . - و او را ، همچون خورشيدى كه چشم بينندگان را خيره كند ، براى هدايت بشر فرستاد . - آنگاه اين پيامبر بزرگ را با حيدر مرتضى عليه السّلام تأييد كرد ، آن‌كه شيرى دلير و بت‌شكن بود . - على مرتضى عليه السّلام پيامبر را تا زنده بود ، يارى كرد و در همه حال ، در كنار آن بزرگوار بود . - همو كه در ميدان كارزار ، با ذو الفقار آبدار پهلوانان را بر زمين مىافكند . شرح حال شاعر ما شيخ حسين كركى را در اين كتابها مىتوان از نظر گذراند : 1 - خلاصة الاثر : 2 / 90 - 94 . 2 - رياض الجنة ، زنوزى : روضهء چهارم . 3 - اجازات البحار ، مجلسى 125 . 4 - روضات الجنات 193 ، 557 . 5 - تتميم امل الآمل ، ابن ابى شبانه . 6 - نجوم السماء 93 . 7 - سفينة البحار : 1 / 273 . 8 - اعيان الشيعة : 26 / 138 - 156 . 9 - الفوائد الرضوية : 1 / 135 . 10 - شهداء الفضيلة 123 . خليلى او را ستوده و گفته است : بديعى در كتاب ذكرى حبيب از كركى ياد كرده و