4 - روضات الجنات 530 . 5 - الفوائد الرضوية : 1 / 313 . 6 - الكنى و الالقاب : 3 / 223 . صاحب امل الآمل گويد : من حضور او را در هنگام خردسالى خودم ، چند روزى كه در شام براى تدريس حاضر مىشد ، درك كرده‌ام . همچنين چند روزى در مكّه او را ديده‌ام ، و او بيش از بيست سال در مكه سكونت داشت ، و در رثاى او قصيده‌اى شامل 76 بيت سروده‌ام كه چنين آغاز مىشود : - آدميان بر نظير چنين از دست‌رفته‌اى ، به جاى آنكه گريبان چاك كنند ، دلها و جوارح خود را پاره مىكنند . - هرآن دلى كه در اين مصيبت از ناراحتى آب نشود ، بر او نفرين خدا باد ؛ مصيبتى كه نزديك است سنگهاى سخت ، از سنگينى آن خرد و ذوب شود . - آن روز سيل اشك در داغ مصيبت او جارى گشت ، و زمين با آن‌همه گستردگى تنگ شد . - نزديكان و دوران ، همگى بر اين سرور بزرگوار و شريف گريه سردادند . - آنگاه كه مرگ از پس طلوع آفتاب بر او حمله آورد ، درخشش دين الهى از ديده‌ها پوشيده شد . - از آن پس ، هربزرگوارى در مقايسه با او حقير آمد ، و هرزيبايى ، در برابر جمال او ، زشت و معيوب نمودار شد . - چه كسى بعد از او ، سائلان را آذوقه و خواربار خواهد داد ؟ و چه كسى بر خواستهء خواهندگان پاسخ خواهد گفت ؟ - چه‌كسى با انديشهء خود مشكلات را حل ، و اسرار نهان علم را بيان خواهد كرد ؟ - ديگر در روزگارى كه كمتر كسى در تاريكى شب به پيشگاه خدا پناه مىبرد ، چه كسى پس از او ، در شبهاى تار دعا خواهد كرد ؟ - چه كسى در تيرگى شب از خدا آمرزش خواهد خواست ؟ و از اينكه گناهان او را در