- تا مگر در بهشت سكنى گزينم ، و با حوريان آرميده در كاخها به سر برم . - من به پيشگاه اعجازآفرينى بار يافته‌ام كه به دست طاغوتها شهيد شده و خونش جارى گشته است . اين شاعر قصيده‌اى دارد بالغ بر 120 بيت كه در آن روزه‌هاى مستحبّى را كه در ايام خاص ذكر شده ، آورده است و قصيده در المصباح آمده كه مطلع آن اين است : - خدايى را سپاس كه مرا به راه رشاد و ايمان هدايت كرده است . - و درود خداى ذو الجلال بر پيامبر مصطفى و خاندانش باد . آنگاه گويد : - در روز نهم ذيحجه روزه بدار ، و پس از آن حج را به جاى آر . - مگر آنكه از دعا ناتوان باشى ، يا در هلال آشكار شك بكنى . و از جملهء اين ابيات اين است : - پس از آن ، روز غدير خم را روزه بگير ، و در هيجدهم آن ماه ، اين شعر مرا به كار بر . - در چنان روزى ، نصّ امامت مرتضى على بر پيغمبر نازل شده است . - براستى كه در اين روز ، اسلام كامل گرديد ، روزى كه فضيلت آن را قلمها نمىتوانند بشمارند . - روزه گرفتن در اين روز ، با يك عمر روزه برابر است ؛ در اين هفت روز كه ياد شد ، طبق فرمان روزه بدار . شاعر را بشناسيم وى شيخ تقى الدين ابراهيم ، پسر شيخ زين الدين على ، پسر شيخ بدر الدين حسن ، پسر شيخ محمّد ، پسر شيخ صالح ، پسر شيخ اسماعيل حارثى همدانى خارفى عاملى كفعمى لويزى جبعى است . اين شاعر ، يكى از بزرگان علم و ادب قرن نهم و از كسانى است كه پرچم حديث را در همه‌جا به اهتزاز درآورده و گنجينه‌هاى معرفت و نوادر را به چنگ آورده‌اند . با تأليفات