متبحّر بوده است و تأليفات ارزشمند و قصايد ممتعى دارد ، گويندهء نظيرهء مزبور بوده « 1 » و سيد امين عاملى هم در اعيان الشيعة آن را به ديگرى نسبت داده است . به‌هرحال ، نظرهاى گوناگونى در اين زمينه ابراز شده است و بر محققان است كه به اين كتاب « 2 » مراجعه نمايند . آنچه موجب شده است كه اين لاميه با اثر ديگران التباس شود ، و گاهى بىهيچ فرقى از ديگران نقل گردد ، اين است كه اين چكامه در چندين مجموعه در خلال قصايد شيخ حسن بن راشد حلّى ديده شده است ، در حالى كه با سبك و شيوهء شعر او فاصلهء زيادى دارد و تفاوت ميان آن دو كاملا آشكار است ، زيرا شعر ابن راشد در اوج روانى و انسجام و آراسته به قوّت و استحكام است و لاميهء منسوب به دو اين صفات را ندارد . به‌هرحال ، مسلّم است كه سرايندهء اين اثر از شاعران قرن هشتم بوده و آن را به سال هفتصد و هفتاد و دو سروده است ، چنان كه در پايان قصيده ضمن بيتى بدان اشاره شده است ، و چون تاريخ وفات شاعر به دست نيست و از طرفى احتمال انتساب اين شعر به او و ابن راشد ( م بعد از 830 ) « 3 » وجود دارد ، شرح حال اين شاعر را در رديف شاعران قرن نهم آورديم .

--> ( 1 ) . ر ك : الطليعة من شعراء الشيعة : 1 / 225 - 226 . ( و ) ( 2 ) . ر ك : اعيان الشيعة : 21 / 256 - 278 و 22 / 89 . ( 3 ) . شيخ سماوى گويد : حسن بن راشد به سال 840 ه در حلّه وفات كرده است . الطليعة : 1 / 226 . ( و )