- آنگاه كه دنيا از تو روى برتابد ، آن را نكوهش مكن ؛ و آنگاه كه به تو روى آورد ، بدان دل خوش مدار كه هردو حالت ، زوال‌پذير است . - هرگز پيروى از نفس و هواى نفس مكن ، چرا كه ترا از راههاى هدايت منحرف مىسازد . - همواره نفس را به صبر و شكيب سفارش كن و پندش ده كه شتابان به بدى فرمان مىدهد . - از دنيا ، به قدر كفايت برگير و عفاف پيشه كن كه ياورى چون عفاف نيست . - از روى عفاف ، حرص نكوهيده را به صبر جميل مبدّل كن كه عمر آدمى كوتاه است . - آيا نمىبينى كه روزگار در گردش است و بسرعت سپرى مىشود و در آن ميان ، راهى به سوى نجات نيست . - زمانه خوى بدى دارد كه همواره از پس شادى اندوه مىآورد و مردم زمانه ، اگر هم ديرگاهى بزيند ، كوچ خواهند كرد . - به حكم قضا و قدر همواره خشنود باش كه صبر و شكيبايى در اين راه ، بس زيباست . - اگر خردمند هستى ، غم و اندوه را از خود دور ساز كه شيون و زارى ماتم‌زدگان را سودى نبخشد . - چه‌بسا شاهان و مالكانى كه دنيا نابودشان كرد و بنيان شوكت و مكنت آنان انهدام پذيرفت ، اما ملك خداوندى بىزوال و جاودانه است . - اين دنيا به چه كسى وفا كرده است ؟ پيوسته دنيا با لشكر حوادث بر ما مىتازد . - چه كسى از حملهء دنيا جان سالم به در برده و از آسيب آن خود را نگهداشته است ، گرچه آدم قويدستى هم بوده باشد ؟ - جمع نيكان و ياران را مىپراكند ، خوشى آنها را برهم مىزند و هميشه قرين ملامت و دلتنگى است . - در اين جهان ، سود عين زيان ، صفا عين تيرگى و ظلمت ، شيرين عين تلخ و گرامى همواره خوار و بىمقدار است .