94 - ابو بكر باعلوى پناه‌جوينده را نجات مىدهد شمس الدين عيدروسى از امير مرجان نقل كرده است كه گفت : من با جمعى از دوستان در صنعا بودم كه دشمن به ما حمله كرد و دوستان متفرق شدند و اسبم كه جراحات زياد برداشته بود ، افتاد و دشمن مرا محاصره كرد . من صالحان را به كمك خواستم و نام شيخ ابو بكر باعلوى را به زبان آوردم و صدايش كردم ، ناگاه او را ايستاده در كنار خود يافتم . به خدا سوگند كه در روز روشن او را ديدم كه موى پيشانى من و اسب را گرفت و نجاتمان داد . اسب از شدّت جراحت درگذشت ، اما من به بركت او رهايى يافتم ، خدا از او خشنود باد . « 1 » 95 - سروى پرواز مىكرد و به موشها فرمان مىداد ابن عماد نوشته است : شمس الدين محمّد سروى ، مشهور به ابن حمايل ( م 933 ) پيوسته از شهرى به شهر ديگر پرواز مىكرد و شبها به او حال دست مىداد و به زبانهاى غير عربى مانند فارسى و هندى و نوبى و جز آنها صحبت مىكرد ، تا اينكه مىگويد : از كرامات او اينكه مردم يك شهر بزرگ ، از دست موش در خوردن خربزه‌ها شكايت كردند . وى گفت : در بوستانها و مزارع ندا دهيد كه محمّد بن ابى الحمايل گفته است كه از اينجا كوچ كنيد . پس از آن ديگر موشى در آنجا نماند . اهالى شهر ديگرى در اين مورد از او درخواست كردند ، گفت : اصل ، اجازه و اذن است و ديگر اين كار را نكرد . « 2 » بر گوشها خيلى سخت و گران مىآيد كه كسى از شهرى به شهر ديگرى پرواز كند و اين عمل را در امم گذشته حتى در مورد انبيا نمىيابيد . مرحبا بر پيروان محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه در ميان آنها كسانى يافت مىشوند كه حتى بدون پر - همان پرى كه به جعفر طيار داده شده تا در بهشت پرواز كند - در اين دنيا پرواز مىكنند ! اين را نمىتوان بدعت ناميد ، چرا كه امت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در ترقى و پيشرفت هستند و زمان جعفر طيار غير از روزگار ابن الحمايل بوده است ، و اكتشافات قرن بيستم غير از قرنهاى پيش از آن است .

--> ( 1 ) . النور السافر 84 . ( 2 ) . شذرات الذهب 8 / 187 .