اما خوددارى از خوردن گوشت ، اين كار نيز حرام نيست . به موجب سنّت پيامبر خوردن گوشت حلال است ، اما واجب نيست . آرى ، ترك خوردن گوشت به‌طور كلى و براى هميشه مكروه است ، البته اگر ترك گوشت به عنوان يك روش و آيين و به مثابهء حكم نباشد . گاه پيشروى در زهد و پارسايى موجب مىشود كه انسان از شئون دنيوى چشم بپوشد و به هيچ لذتى نينديشد . با اينهمه ، عامر در خوددارى خويش از خوردن گوشت ، عذر و دليل داشته است . ابن قتيبه مىنويسد : علّت تبعيد شدن عامر اين بود كه حمران بن ابان دربارهء او گزارش كرده بود كه گوشت نمىخورد و با زنان آميزش نمىنمايد ، و مشاغل دولتى را قبول نمىكند . بنابراين ، او از خوارج است . در نتيجه ، عثمان به عبد اللّه بن عامر نوشت كه عامر بن عبد قيس را بخوان ، اگر ديدى كه اين خصوصيات را دارد ، او را بيرون كن و از خود بران . عبد اللّه وى را بخواست و از او در اين خصوص پرسيد . جواب داد : در مورد گوشت ، من قصابى را ديدم كه گوسفند را بدون ذكر بسم اللّه مىكشت ؛ به همين جهت ، هرگاه دلم خواست ، گوسفند مىخرم و خودم آن را سر مىبرم . در مورد زن ، من چندان سرگرمى و دلبستگى دارم كه به آن نمىرسم . در مورد مشاغل دولتى ، خيلى افراد را براى اين مشاغل مىتوانيد پيدا كنيد و احتياج به من نيست . حمران به او گفت : خدا امثال ترا در ميان ما زياد نكند . عامر گفت : نه ، خدا جاروكشها و خونگيرهايى مثل ترا زياد كند . « 1 » درباره شركت نكردن در نماز جمعه ، عامر ، آن راستگوى درستكار ، حقيقت را بيان نموده و به معاويه گفته است : اگر امام جمعه و جماعت را شايسته و واجد شرايط نبيند ، در نمازش شركت نمىكند ، و اين دربارهء حكام اموى آن زمان كارى ناروا نيست . تازه به فرض اينكه روايت صحيح باشد و همهء اتّهاماتى كه به او زده‌اند ، گناه شمرده شود ، براى خليفه امكان داشت در آن مورد توسط فرماندار بصره تحقيق كند ، چنان كه در روايت ابو نعيم در مورد ازدواج و خوردن پنير و رفت و آمد با حكام انجام شده است . نمىدانم آيا در شريعت پر گذشت و اعتدالى اسلام خوردن پنير از واجبات شمرده شده

--> ( 1 ) . المعارف 194 .