تفسير سيوطى گرفته است . « 1 » آيهء دوم « كسانى را كه روز و شام پروردگارشان را مىخوانند و رضايش را مىجويند ، مران . چيزى از حسابشان برعهدهء تو نيست » . « 2 » ابن ماجه در تفسير اين آيهء شريفه روايتى آورده كه مىگويد : دربارهء عمار و صهيب و بلال و خباب نازل شده است . « 3 » آيهء سوم « نه آن‌كه او را مجبور كرده‌اند تا اظهار كفر كند ، و حال آنكه دلش به ايمان خويش مطمئن است » . « 4 » گروهى از حافظان قرآن گفته‌اند كه اين آيهء كريمه در حق عمار نازل شده است . ابو عمر در الاستيعاب مىنويسد : اين حقيقتى است كه همهء مفسران بر آن اتفاق‌نظر دارند . قرطبى مىنويسد : به گفتهء مفسّران اين آيه دربارهء عمار نازل شده است . بالاخره ابن حجر در الاصابة مىنويسد : همه متفقند كه اين آيه دربارهء عمار نازل شده است . ابن عباس مىگويد : اين آيه دربارهء عمار نازل گشته و جريان از اين قرار بوده است كه مشركان او و پدرش ياسر و مادرش سميه را همراه صهيب و بلال و خباب و سالم گرفته بودند . سميه را ميان دو ستور بسته بودند و با نيزه بر قسمت جلو بدنش مىزدند و مىگفتند : تو به خاطر مردها مسلمان شده‌اى . در نتيجهء اين شكنجه به قتل رسيد و همسرش ياسر نيز كشته شد ، و آن دو نخستين شهداى اسلامند . اما عمار آنچه را

--> ( 1 ) . رك : الدر المنثور ، سيوطى : 5 / 323 . ( 2 ) . انعام 6 / 52 . ( 3 ) . رك : تفسير طبرى : 7 / 127 ، 128 ؛ تفسير قرطبى : 16 / 432 ؛ تفسير بيضاوى : 1 / 380 ؛ تفسير زمخشرى : 1 / 453 ؛ تفسير رازى : 4 / 50 ؛ تفسير ابن كثير : 2 / 134 ؛ تفسير ابن جزى : 2 / 10 ؛ الدر المنثور : 3 / 14 ؛ تفسير خازن : 2 / 18 ؛ تفسير شربينى : 1 / 404 ؛ تفسير شوكانى : 2 / 115 . ( 4 ) . نحل 16 / 106 .