شخص را مىبيند و سخن را نمىشنود ، و امام كسى است كه كلام را مىشنود و شخص را نمىبيند . امامان هيچ كارى انجام نمىدهند ، مگر با پيمانى از خدا و فرمانى از او كه هيچگاه از آن تجاوز نمىكنند . در كافى نصوص متعدد ديگرى در اين‌باره وجود دارد و امامان به نظر شيعه پيامبرند و به آنها وحى مىشود و رسول نيز هستند ، زيرا آنان همانند رسولان مأمور به تبليغ چيزهايى مأمورند كه به آنها وحى شده است . « 1 » همو مىنويسد : در جزو اول كتاب خود گفته‌ايم : شيعه مىپندارد كه به امامان اهل بيت وحى مىشود و فرشتگان از ناحيهء خدا و آسمان حامل وحى براى ايشانند . همچنين در گذشته آورديم كه امامان كارى نمىكنند و سخنى نمىگويند مگر با وحى الهى و يا اينكه به نظر شيعه فرق ميان محمد و امامان از ذريه‌اش اين است كه محمد فرشتهء وحى را مىبيند ، اما امامان وحى صداى فرشته را مىشنوند و شخص او را نمىبينند ، و همين است فرق ميان نبى و امام و تفاوت بين رسولان و امامان شيعه ؛ معلوم است كه اين در حقيقت فرق نيست . پس امامان از اهل بيت نزد شيعه انبيا و رسولانند به هرمعنايى كه تصوّر كنند ، زيرا كسى كه نبى و رسول است ، انسانى است كه خداوند رسالتش را به او وحى كرده و به او تكليف نموده كه آن را تبليغ نمايد ، خواه وحى خدا به او با وساطت فرشته باشد يا نه و خواه واسطه را ببيند يا نه ، بلكه كافى است كه تنها از او بشنود و درك كند ، و ديدن فرشته ، دخالتى در حقيقت معنى نبى و رسول ندارد و به همين جهت است كه مىگويند : رسول ، انسانى است كه به او وحى شده و مأمور گشته كه آن را تبليغ نمايد ، و نبى انسانى است كه به او وحى شده ، اما مأمور به تبليغ نيست . بنابراين ، ديدن فرشته دخالتى در حقيقت معنى نبى و رسول ندارد و اين واقعيتى است كه همه در آن باره متفقند . پس شيعه آنچه را كه دربارهء انبيا و رسولان معتقد است ، دربارهء فاطمه و امامان از فرزندانش نيز عقيده دارد . آنها مىپندارند كه آنان معصومند و به آنها وحى مىشود و فرشتگان بر آنها با فرمان‌هاى الهى نازل مىگردند و براى آنان معجزاتى است كه كوچك‌ترين آنها مرده زنده‌كردن است ، چنان كه در بهترين كتاب‌هايشان بدان تصريح

--> ( 1 ) . الصراع بين الوثنية و الاسلام : 1 / 1 .