2 نماز هزار ركعت بسيارى نقل كرده‌اند كه هركدام از مولايمان امير المؤمنين و امام حسين و فرزند برومندش زين العابدين عليهم السّلام در شبانه روز هزار ركعت نماز مىخواندند « 1 » و اين موضوع همواره مورد اعتقاد عمومى و باور همهء علما بوده است ، تا اينكه ابن تيميه قدم به عرصهء دانش گذاشت . او گاهى اين عمل نيك را مكروه پنداشته و گفته است : نماز هزار ركعت ارزشى ندارد و كسى كه آن را با ارزش بداند ، نادان است ، زيرا رسول خدا در شب بيش از سيزده ركعت و در روز جز ركعات معينى نماز نمىخوانده و چنين نبوده است كه او تمام شب را نماز بخواند و يا تمام روزها را روزه بگيرد . آنگاه اضافه مىكند : مداومت بر شب زنده‌دارى در تمام شب نه‌تنها مستحب نيست ، بلكه مكروه است و اين امر همانند روزهء دائمى از سنت آن حضرت نيست . گاهى هم گمان كرده كه اين كار از توانايى آدمى خارج است و گفته است : اگر چنين

--> ( 1 ) . العقد الفريد : 2 / 309 و 3 / 39 ؛ تاريخ ابن خلكان : 1 / 350 ؛ صفة الصفوة ، ابن جوزى : 2 / 56 ؛ طبقات ذهبى : 1 / 71 - به نقل از امام مالك ؛ تهذيب التهذيب ، ابن حجر : 7 / 306 - به نقل از امام مالك ؛ طبقات شعرانى : 1 / 37 ؛ روض الرياحين ، يافعى 55 ؛ مشارق الانوار حمزاوى 94 ؛ اسعاف الراغبين ، ابن صبان در حاشيهء المشارق 196 ، و مدارك ديگر .