پوشانده بود ، خواهى ديد . « 1 » او داراى برادرى به نام علم الدين ابو محمد حسن بن على بن حمزه است كه در كوفه متولد شد و در آنجا زندگى كرد و در سال 593 ه وفات يافت . ابن كثير درباره‌اش مىنويسد : او شاعر توانايى بوده كه خلفا و وزراى زمانش را مدح مىكرده است . او از خانواده‌اى است كه به ادب و رياست و جوانمردى معروف هستند . او به بغداد رفت و المقتفى و المستنجد و پسرش المستضىء و پسر او الناصر را مدح كرد و الناصر هم به او منصب نقابت داد . وى پيرمرد با هيبتى بود و بيش از هشتاد سال عمر كرد . ابن سباعى براى او قصايد زيادى نقل كرده كه از آن جمله است مضامين زير : - بر دشمنى زمانه شكيبا باش كه همواره يكسان نخواهد بود . - و چون خواست خداست ، پس نسبت به آن راضى باش و تغيير آن را طلب مكن . - چه بسا تو گاهى پيروز مىشوى ، اما همواره ترا در وسعت و مضيقه مىبينم . - اين وضع همواره در فرزندان آدم ادامه دارد . « 2 » قاضى مرعشى دربارهء او چنين مىنويسد : ميرزا در كتاب رياض العلماء گفته است : او از سادات و شرفا و علما و ادباى بزرگ كوفه بوده كه يكى از بزرگان اصحاب ما به نام شيخ على بن على بن نما از او روايت مىكند . « 3 » همان‌طور كه در تجارب السلف آمده است ، علم الدين به كتاب الافصاح عن شرح معانى الصحاح « 4 » تقريظى منظوم نوشته كه ترجمهء آن اين است : - او پادشاه كشور فصاحت است كه براى به دست آوردن آن با مشكلاتى روبرو نشده است . - او بيان را آشكار كرد تا جايى كه با سخن گفتن ، هرسخنورى را گنگ و لال كرده است .

--> ( 1 ) . الكامل فى التاريخ : 11 / 174 . ( 2 ) . البداية و النهاية : 13 / 16 . ( 3 ) . مجالس المؤمنين 211 . ( 4 ) . تأليف عون الدين يحيى پسر هبيره ( م 555 ) . اين اثر شامل 19 كتاب است . ر ك : وفيات الاعيان ، ابن خلكان : 2 / 394 .