( 10 ) از انس بن مالك به طور مرفوع آمده است كه پيامبر اكرم فرمود : هر كس مرا پس از مرگ زيارت كند ، مثل اين است كه در زمان حياتم زيارت كرده باشد و هركس قبرم را زيارت كند ، شفاعتم در قيامت برايش واجب خواهد بود . هيچ فردى از افراد امتم كه داراى گشايشى باشد و زيارتم نكند ، عذرى برايش نخواهد بود . اين روايت را گروه زير نقل كرده‌اند : 1 - حافظ ابو عبد اللّه محمد بن محمود ، ابن نجار ( م 643 ) در كتاب خود الدرة الثمينة فى فضائل المدينة . 2 - تقى الدين السبكى ( م 756 ) در شفاء السقام 28 . 3 - حافظ زين الدين عراقى ( م 806 ) به اين حديث چنان كه در المواهب آمده ، اشاره كرده است . 4 - سيد نور الدين سمهودى ( م 911 ) در وفاء الوفاء : 2 / 400 . 5 - ابو العباس شهاب الدين قسطلانى ( م 923 ) در المواهب اللدنية . 6 - عجلونى ( م 1162 ) در كشف الخفاء : 3 / 278 . ( 11 ) از ابن عباس به طور رفع آمده است كه پيامبر فرمود : كسى كه بعد از مرگم زيارتم كند ، همانند آن است كه در زمان حياتم زيارتم كند و كسى كه به خاطر زيارتم كنار قبرم بيايد ، من نيز در قيامت گواه و يا شفيعش خواهم بود . حافظ ابو جعفر عقيلى ( م 322 ) در كتاب الضعفاء در شرح حال فضالة بن سعيد مازنى آن را آورده است و حافظ ابن عساكر ( م 571 ) و سمهودى و شوكانى هم به نقل آن پرداخته‌اند . « 1 »

--> ( 1 ) . ر ك : شفاء السقام ، سبكى 21 ؛ وفاء الوفاء : 2 / 401 ؛ نيل الاوطار : 4 / 325 ، 326 .