صدر اسلام نيز بدعت و ضلالت بوده است . گويا كه قرون اسلامى بكلّى دگرگون شده و كسى از سيرهء مسلمانان آن عصر آگاهى نداشته است و جز جناب قصيمى و استاد گمراهش ابن تيميه كسى عامل بدان نيست . ببين چگونه اين مرد زيارت قبور و رفتن به سوى آنها و دعا در كنار آنها را مايهء كفر و ارتداد در نظر همهء مسلمان‌ها با همهء اختلاف مذاهبشان مىداند و آن را ناشى از غلو در تشيع و قائل بودن به خدايى على و فرزندانش مىانگارد و از او در سابق گذشت كه شيعه ، على و فرزندانش را پيامبر مىدانند كه به آنها وحى مىشود . اين نوع تهمت‌ها از پندار اموى مآبانهء آنها در دشمنى با شيعه و امامان بزرگوار سرچشمه مىگيرد ، و گرنه همان‌طور كه در سابق ديديم ، هيچگاه شيعه على و فرزندانش را جز بندگان صالح و شايستهء خدا نمىداند . اينك سيرهء مسلمانان را در مورد زيارت پيامبر اكرم و ديگران از زمان صحابه و تابعان آنان تاكنون ، براى شما خوانندهء محترم نقل مىكنم تا هركس كه هلاك مىشود با دليل روشن هلاك شود و هركس كه زنده مىماند با دليل آشكار زنده ماند . « 1 » ترغيب به زيارت قبر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ائمه مذاهب چهارگانه و حافظان احاديث در صحاح و مسانيد ، روايات زيادى دربارهء زيارت قبر پيامبر بزرگوار اسلام نقل كرده‌اند كه پاره‌اى از آنها را در اينجا مىآوريم : ( 1 ) عبد اللّه بن عمر به طور مرفوع از رسول خدا نقل كرده كه آن حضرت فرمود : من زار قبرى وجبت له شفاعتى : كسى كه قبرم را زيارت كند ، شفاعتم براى او واجب است . اين روايت را عده‌اى از پيشوايان حافظان حديث نقل كرده‌اند كه از آن جمله‌اند : 1 - عبيد بن محمد ، ابو محمد الوراق نيشابورى ( م 255 ) .

--> ( 1 ) . انفال 8 / 42 .