نيكى اسلام بر آدمى ترك چيزهايى است كه به درد نمىخورد . اى مرد ، ترا به خدا قسم كه دست از ما بردار ، زيرا كه تو زبان‌دان لجوجى هستى كه خواب و آرام ندارى . از مغلطه كارى در دين بپرهيز كه پيامبر اكرم آن را مكروه و زشت دانسته و از سؤال زياد نهى كرده و فرموده است : مهم‌ترين چيزى كه بر امتم مىترسم ، ترس از افراد دو روى زبان‌دان است و زياد سخن گفتن بدون لغزش در حلال و حرام دل را سياه مىكند ، تا چه رسد به فلسفه بافىها و اين گونه حرف‌هاى كفرآميزى كه دل را كور مىكند . به خدا قسم كه در جهان مسخره شده‌ايم ! تا كى دقايق كفريات فلسفه را از قبرها درآوريم و با عقل‌هايمان آنها را رد كنيم ؟ اى مرد ، دارى قى كرده‌ها و سموم فلاسفه را نشخوار مىكنى ، در صورتى كه زياد مصرف‌كردن آن به خدا قسم جسم را مسموم مىكند . اى خوش آن مجلسى كه در آن از نيكان ياد شود ، زيرا كه رحمت خدا در آن نازل خواهد شد ، اما تو كارى كردى كه از صالحان با لعنت و بدنامى ياد مىكنند . آرى ، شمشير حجاج و زبان ابن حزم همزاد يكديگر بودند كه تو به سوى آنها قصد كردى و خواص هردو را يك جا در خود جمع نمودى . ترا به خدا از يادآورى بدعت پنجشنبه و خوردن حبوب دست برداريد و از كوشش در يادآورى بدعت‌هايى كه ما آنها را اساس گمراهى مىدانيم خوددارى ورزيد كه متأسفانه به غلط سنت محض و اساس توحيد به شمار آمده و به قول شما كسى كه آنها را نداند ، كافر يا الاغ است و اگر به آنها كافر نباشد ، از فرعون كافرتر و از نصارا سه خدايىتر است . به خدا قسم در دل‌ها شك‌ها است ، اگر ايمانت نسبت به شهادتين سالم بماند ، سعادتمند خواهى بود . بدا به حال كسى كه از تو پيروى كند ! چه وى در معرض زندقه و نابودى خواهد بود ، مخصوصا اگر علم و دينش كم و نيرومندى و هوا پرستىاش زياد باشد . چنين كسى در ظاهر به تو منفعت مىرساند و نزد تو با دست و زبانش جهاد مىكند ، ولى در باطن با حال و قلبش با تو دشمنى مىنمايد . آيا اكثر پيروانت جز زنجيريان كم عقل ، يا عوامان دروغگوى نفهم ، يا افراد غريب خوددار مكار و يا خشك