- آيا كسى در حد تو پايدار و شكيبا بود ، آن هنگام كه خيانت كردند و مرتكب رسواترين نيرنگها شدند و بالاخره در روز صفين ، گذشت آنچه گذشت ؟ - و يا چون تو كسى مشكل‌گشايى كرد ؟ تا آنجا كه دردمندان از شوق فريادشان به آسمان برخاست كه اگر على نبود ، در اثر ندانم‌كارى نابود مىشديم . - بار پروردگارا توفيق زيارتشان را نصيب فرما ، چه مرغ دلم به سوى تربتشان پر مىكشد . - بارخدايا زندگى مرا در دوستى و محبت آنان خلاصه كن و روز حشر مرا با آنان برانگيز . آمين . آمين . « 1 » ابن شهر آشوب از اين قصيده انتخاب ديگرى دارد و بعد از آوردن دو بيت اول آن چنين ياد مىكند : - تو پيشوايى و چشم همگان به سوى تست . هركه اين سخن را مردود شمارد ، براهين متقن را زير پا نهاده است . - آيا كسى در شب فراش ، چون تو فداكارى نمود كه جانت را نثار خاتم انبيا كردى ؟ - آيا چونان فاطمهء زهرا ، سالار زنان كه همسر تو گشت ، زنى همتاى او بود تا زيور دگران شود ؟ اى زيور خاندان فاطمه ! - و يا چون تو كسى يافت شد كه در حال ركوع ، انفاق كند ، آن هم انگشترى خاتم ؟ - موقعى كه رسول خدا فرمود : اى مردم ثقيف ! سخن كوتاه كنيد و گرنه شيرمردى را كه همتاى من است به سويتان گسيل دارم كه جنگاورانتان را درو كند و زنان و فرزندانتان را به اسيرى آورد ! پرسيدند : و او كه باشد ؟ فرمود : آن كه نعلين مرا وصله مىزند ؟ آن پاره‌دوز تو بودى ، نه ديگران . البته ، اگر بىخردانه بر اين سخن نگذرند و مقام برترت را منكر نشوند . - آيا مانند دو شيربچه‌ات ، در عظمت و بزرگوارى يافت مىشود كه از نسل بزرگواران به عمل آمده‌اند ؟ در مناقب خوارزمى 105 و كفاية الطالب كنجى شافعى 243 و تذكرة الخواص 31 و مناقب ابن شهر آشوب و ساير معاجم ، قصيده‌اى از صاحب ياد شده كه در شمارهء ابيات

--> ( 1 ) . كفاية الطالب 192 ؛ تذكرة الخواص 88 ؛ المناقب 61 .