14 - سيد ابو بكر بن شهاب الدين حضرمى شافعى ، در كتاب خود رشفة الصادى از كتاب مناقب خوارزمى حديث نقل مىكند . شعر خوارزمى و خطبه‌هاى او صفدى چنان كه در بغية الوعاة آمده ، گويد : خوارزمى خطبه‌ها انشاء كرده و شعرها گفته است ، ولى ما از خطبه‌ها و كلمات و اشعار او چيزى به دست نداريم ، جز آنچه در كتاب مناقب و كتاب مقتل الامام السبط به مقدار قليلى يافت مىشود ، با آنكه ديوان شعرى دارد كه چلپى آن را ياد كرده است . قسمتى از شعر او در مناقب ابن شهر آشوب ، و الصراط المستقيم بياضى ، و معجم الادباء حموى : 3 / 41 ذيل شرح حال ابو العلاء همدانى ( م 567 ) ديده مىشود . ولادت و وفات خوارزمى در حدود سال 484 متولد شده و چنان كه در بغية الوعاة ، طبقات الحنفيّهء محيى الدين حنفى ، ديباچهء كتاب مناقب ابى حنيفة - به نقل از قفطى ، الوافى بالوفيات صفدى و الفوائد البهية آمده ، صريحا سال 484 ، سال ولادت ياد شده است . تاريخ وفاتش سال 567 است ، چنان كه در بغية الوعاة از قفطى و در الفوائد البهية از صفدى نقل شده است و تقى فارسى مؤلف العقد الثمين ، در تاريخ البلد الامين - به نقل از ذهبى در تاريخ الاسلام آن را آورده ، و همچنين چلبى در كشف الظنون و خوانسارى در روضات الجنات بدان تصريح كرده‌اند . البته ، در الفوائد البهية - به نقل از قفطى ، تاريخ وفات خوارزمى سال 596 قيد شده كه اين تصحيف واضحى است و سيوطى در بغية الوعاة ، و ديگران نيز صحيح آن را از قفطى نقل كرده‌اند . سال 569 هم كه در كتاب فوائد ياد شده و سال 576 كه در تاريخ آداب اللغة العربية - تأليف جرجى زيدان آمده ، ناصواب است ، و خدا داناست .