6 - ابو بكر محمد بن عبيد اللّه بن نصر زاغونى ( م 552 ) كه در بغداد از او حديث شنيده است . 7 - مجد الدين ابو الفتوح محمد بن ابى جعفر محمد طائى ( م 555 ) كه به وسيلهء نامه از او اجازهء حديث گرفته است . 8 - زين الدين ابو منصور شهردار بن شيرويه ديلمى ( م 558 ) كه از او اجازهء حديث دارد و با نامه ارتباط علمى داشته‌اند . 9 - ابو العلاء حسن بن احمد بن حسين بن احمد بن محمد عطار همدانى ( م 569 ) كه از او اجازهء حديث دارد . 10 - ابو المظفر عبد الملك بن على بن محمد همدانى كه ساكن بغداد بوده است و از او اجازهء حديث دارد . 11 - ابو النجيب سعد بن عبد اللّه بن حسن همدانى مروزى كه از طريق نامه‌نگارى اجازهء حديث گرفته است . 12 - ابو الفرج شمس الائمه محمد بن احمد مكى ، برادر خوارزمى ، چنان‌كه در مقتل خود از او ياد مىكند و به عنوان پيشواى بزرگوار ، سراج الدين ، ركن الاسلام ، شمس الائمه و امام الحرمين او را مىستايد ، آنگاه بر او رحمت مىفرستد و به صورت املا از برادرش نيز روايت مىكند . 13 - ابو طاهر محمد بن محمد شيحى ، خطيب مرو كه از او اجازهء حديث گرفته است . 14 - ابو بكر محمد بن حسن بن ابى جعفر بن ابى سهل زورقى كه طى نامه‌اى از او اجازهء حديث دارد . 15 - ابو الفتح عبد الواحد بن حسن باقرحى . « 1 » 16 - ابو عفان عثمان بن احمد صرام خوارزمى . 17 - نجم الدين ابو منصور محمد بن حسين بن محمد بغدادى كه طبق گفتهء حمويى در فرائد السمطين ، از نامبرده اجازهء حديث دارد . 18 - ابو داود محمد بن سليمان بن محمد خيام همدانى كه طى نامه‌اى از او روايت

--> ( 1 ) . به فتح قاف ، منسوب به « باقرحا » از دهات بغداد .