شعر زاهى در ضمن شعر ناشى و از شعر عبدى در شعر ابن حماد مشهود است . بنابراين ، امر بر ناقلان مشتبه شده ، شعرى را به اين و گاه به آن نسبت مىدهند . قسمتى از اين قصيده را ، علامه شيخ محمد على اعسم نجفى تخميس كرده كه آغازش اين است : - پسران برگزيدهء حق ، شاهراه علم هستند و براى هرمشكلى جوابى آماده دارند . - هرگاه اختلاف آراء پديد شد ، با آل محمد راه حق شناخته آمد . شاعر را بشناسيم ابو الحسن ، « 1 » على ، پسر عبد اللّه ، پسر وصيف ، ناشى صغير بغدادى است از « باب الطاق » كه در مصر نشيمن گزيده و معروف به « حلاء » است ، چون پدرش حليهء شمشير مىساخته ، و به « ناشى » نيز شهرت يافته ، زيرا كه ناشى به قول سمعانى در الانساب به معنى نوپرداز است . شاعر يكى از صاحب‌نظران علم كلام است كه ضمنا در فقه دستى داشت ، در حديث نبوغى يافت ، در علم ادب از ديگران پيش افتاد و بالاخره در سرودن اشعار آبدار مشهور و سرشناس آمد . خلاصه ، وى مجمع فضايل و مكارم ، معدن فرهنگ و دانش و نيز پيشتاز دانشمندان شيعه بود و از متكلمان و محدثان و فقيهان و شاعران بزرگ به شمار مىرفت . شيخ مفيد از او روايت مىكند و شيخ الطايفه ، ابو جعفر طوسى به توسط استادش شيخ مفيد نيز ، در الفهرست خود 89 از او ياد نموده است و صاحب رياض العلماء هم با قيد احتمال مىگويد : شايد همو باشد كه از مشايخ و اساتيد شيخ صدوق است . در كتاب الوافى بالوفيات و كتاب لسان الميزان : 4 / 238 مرقوم است كه ابو عبد اللّه خالع ، ابن زرعهء همدانى ، عبد الواحد عكبرى ، عبد السّلام بن حسن بصرى لغوى ، ابن فارس لغوى ، عبد اللّه بن احمد بن محمد بن روزبهء همدانى و جمعى ديگر از ناشى

--> ( 1 ) . در الفهرست شيخ طوسى و رجال ابى داود ، ابو الحسين آمده است .