ترجمهء حال شاعر ، در دائرة المعارف بستانى : 2 / 360 نيز مذكور است . مصادر سه‌گانه‌اى كه ياد شد ، متفقا ابو نجيب را كنيهء شداد بن ابراهيم دانسته‌اند كه با لقب طاهر معروف بوده است . در اين صورت ، تنها پاى يك تن در ميان است ، نه دو تن ، چنان كه سرورمان امين يك بار شاعر نامبرده را با نام كوچك شداد ياد كرده ، گويد : در حدود سال 400 فوت كرده است « 1 » و دگر بارش با نام بزرگش ابو نجيب طاهر جزرى ذكر كرده ، گويد : عصر زندگى او ناشناخته است . « 2 » باخزرى اين شعر را از شاعر نامبرده ياد مىكند : - بنگر به ابن شبل كه در عشقبازى چسان كامياب است ، پيوسته قلب دگران به دو مشتاق است . - اينك دلهاى زنان سرخوش رويش كه به ديگران نپردازند ؛ ديروز ، چشم مردان شيفتهء رخسارش ، گويا از زنان بيزارند . - بىريش بود و مردان دلباخته‌اش بودند ، و ريش برآورد و زنان عاشق شيدايش شدند ؛ اللّه اكبر از اين‌رونق بازارش ! « 3 » ثعالبى هم به ياد او پرداخته و از قصيده‌اى كه در ستايش سيف الدوله على بن عبد اللّه ( م 356 ) سروده ، اين سه بيت را برگزيده است : - نيازى داشتم ، گفتند : چاره‌اش آگاه‌كردن عمر است ، بعد از آن راحت بخواب . گفتم على خود از حال من است . - دو على دارم كه در دنيا و آخرت حاجت من به دست آنها رواست . - على بن عبد اللّه گل بوستان من ، و على امير المؤمنين سرور و سالار من . « 4 » اين شعر نيز از اوست : - به آسمان ننگرى كه سيلاب اشكش روان گشته ، در حالى كه نيشخند رعد و برق با او در مزاح است ؟ - كمان رنگينش از دور پيداست ، و پندارى بر لب بام است .

--> ( 1 ) . اعيان الشيعة : 1 / 389 . ( 2 ) . همان : 1 / 411 . ( 3 ) . دمية القصر 50 . ( 4 ) . تتميم يتيمة الدهر : 1 / 46 .